ชุมนุมFOLKSONG แห่งมหาวิทยาลับธรรมศาสตร์ก็ได้มีน้องๆรุ่น6เกิดขึ้น

แต่กว่าน้องๆจะได้รุ่นมาก็แสนสาหัสทีเดียว

ค่ายครั้งนี้จัดขึ้นที่ วังแก้ว จ.ระยอง ปีที่แล้วก็จัดที่นี่ 

ค่ายปีนี้เป็นอะไรที่สุดๆ

ฝนตกทั้งวันเลย

ตอนน้องๆทำกิจกรรมช่วงดึกๆ  ฝนก็เทลงมา  ทุกคนเปียดหมด

ทำกิจกรรมไป  ร้องเพลงค่ายไป ร้องให้ไป  หนาวไป  ตัวสั่นไป

ได้อีกอ่ะ  เกินจะบรรยาย

และเวลานอนของการไปค่ายคือ 06.00-10.30น.

อยากบอกว่า น้องๆรุ่นนี้ใจมาก  สุดๆ  เก่งมากๆ

รักน้องๆทุกคนนะ  ^__^

กว่าที่น้องๆจะได้มาเป็นรุ่น6ของชุมนุมนี้ ก็ต้องมีการออดิชั่นเข้ามา

ต่อด้วยการเวิร์คชอบประมาณ1เดือน

จากนั้นก็ไปค่าย หลังจากไปค่ายถึงจะสามารถเรียกน้องๆว่าเป็นFOLK#6อย่างเต็มตัว

สิริเป็นน้องร้องโฟล์ครุ่น5 ไปค่ายครั้งนี้ก็ไปเป็นพี่กลุ่มDhoom Ma Cha Le

น้องๆในกลุ่มฮาได้อีก  น้องๆน่ารักทุกคนเลย

ขอบอกอะไรหน่อยนะคะ

หลายๆคนเข้าใจว่าFolkหมายถึง พวกเพลงพื้นบ้าน เพลงเพื่อชีวิตอะไรพวกนี้

แต่จริงๆแล้ว

โฟล์คในความหมายของเราคือบ้าน  เพื่อน ความอบอุ่น  และความภูมิใจ

โฟล์คของเราไม่มีกลองชุด

โฟล์คของเรามักมีการทำเพลงใหม่อยู่ตลอด

นั่นแหละคือโฟล์คซองแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ปีหน้าคงจะมีน้องๆรุ่น7ที่น่ารักต่อไป

เมื่อคืนก็เริ่มมีการประชุมเรื่องคอนเสิร์ตกันแล้ว

ปีที่แล้วโฟล์คก็มีคอนเสิร์ตเกิดขึ้นเป็นปีแรก

จัดที่หอประชุมเล็ก ท่าพระจันทร์

แต่ปีนี้ น่าจะจัดที่หอใหญ่ แต่กำลังคิดธึม และชื่อคอนเสิร์ตกันอยู่

แล้วก็คิดๆกันอยู่ว่าจเขิญชุมนุมหรือใคร ว่าFeatด้วยดี

ปีที่แล้วมีพี่โก้Mr.Saxman  พิช รักแห่งสยาม(พิชก็อยู่ชุมนุมนี้)  พี่โองsleepless (อยู่ชุมนุมนี้เช่นเดียวกัน)

ส่วนชุมนุมที่มาfeatด้วยก็มี กองสันทนาการแห่งม.ธรรมศาสตร์

TUSO เป็นชุมนุมดุริยางค์ฯอ่ะค่ะ

คอยติดตามกันต่อไปนะคะว่าปีนี้จะมีใครมาร่วมแจมกับเรา

ใครสนใจก็ติดต่อมาได้น้า

คอนเสิร์ตปีนี้น่าจะอยู่ในช่วงเดือนธันวาคม

ถึงเธอ...ที่รัก

เราขอโทษนะ

หลายๆวันมานี้เราได้คุยกันน้อยมาก

เราก็ชอบแอบน้อยใจตามประสาเราอ่ะ

เราก็เข้าใจว่าเธอเป็นห่วง

ช่างมันเหอะ

ตอนนี้เรา2คนเข้าใจกันก็เกินพอแระ

รักเธอเหมือนเดิม  ไม่สิ  ต้องมากขึ้นๆ

ใช่มะ

วันที่16เธอจะมาหาเราแล้ว

อีก11วัน  เราจะรอนะคะ

วันนี้ขอโทษนะที่ทำให้ต้องเป็นห่วง

สงสารแม่มากมาย

ไม่อยากทำให้แม่ร้องให้เลยอ่ะ รู้สึกแย่

คือว่า  วันนี้สิริปวดหัวมากกกกกกก

ปวดตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

ตื่นเช้ามาก็ยังปวดอยู่

แม่ก็โทรมาหา เราก็บอกว่าเด่วนอนพักก็คงหาย  วันนี้เลยไม่ไปเรียนทั้งวัน  ช่วงบ่ายแม่ก็โทรมาอีก

สิริปิดเสียงไว้  เอามือถือไว้บนเตียง  แม่โทรเราก็ไม่รู้สึกก

พอดีที่แม่โทรมาอีกที ก็เลยรับ  แม่เป็นห่วงมากกก  กลัวลูกจะหลับไม่ตื่น 

ขอโทษนะ

ตอนนี้ค่อยยังชั่วแล้ว

เธอไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ

อย่าลืมแวะไปเอาของที่บ้านมาให้ด้วยนะ  ขอบคุณค่ะ

ป.ล.

-รักเธอนะ หวังว่าคงยังไม่เบื่อคำนี้

-ห้ามพูดอีกว่าเธอแย่  เธอดีที่สุดสำหรับเรา โอเค๊??

-รีบๆมาหาด้วย คิดถึงจะแย่แล้ว

-ที่จริงอยากอัพยาวกว่านี้  แต่ไม่ไหวอ่ะ ตอนนี้เริ่มตาลายแล้ว

เป็นเพลงประจำชุมนุมโฟล์คซองของเราเอง

woooooooooooooooooo

คิดถึงเธอจังคับ...

ซ้อมร้องเพลงอยู่ใช่มะ ไอ้อ้วนของเค้า

.

.

.

. 

ตื่นเต้นจัง...

อีกไม่กี่วันเธอก็จะกลับมา...

เฝ้ามองวันที่บนปฏิทินที่เปลี่ยนไปทุกๆเช้า
เฝ้านับวันที่จะได้เจอ
เฝ้ารอ...รอจนถึงวันนี้...
แต่มันก็ยังเหลืออีก 5 วัน ก่อนเธอจะมา...

รู้มั๊ย...? นิคตั้งหน้าตั้งตารอแค่ไหน

.

.

.

. 

อยากจะกอดอีกซักครั้ง

อยากจับมืออีกซักครั้ง

อยากเดินข้างๆเธออีกซักครั้ง

อยากพาเธอไปกินนู้นกินนี้ เหมือนครั้งที่เราอยู่ด้วยกัน

 อยากจะมองหน้าเธอใกล้ๆอีกจัง...

....... อีก 5 วันนะ .......

 .

.

.

.

วันนี้ทั้งๆที่ควรจะอ่านหนังสือ เพื่อเตรียมสอบวันศุกร์ วันเสาร์นี้
แต่นิคเอง ดันอดคิดถึงไม่ได้ บวกกับความตื่นเต้นที่มี...
เลยมานั่งดูรูปเก่าๆที่มีเธออยู่...คิดถึงวันเก่าๆในรูป...

เหงเธอยิ้มให้กันผ่านรูปถ่าย
รู้มั๊ย...นิคหลงใหลเธอก็เพราะรอยยิ้มของเธอ
ประทับใจตั้งแต่แรกเหงเลยทีเดียว ^^

 ...ดูไปก็ยิ้มไป...นั่งยิ้มคนเดียวกับรูปถ่าย...

.

.

.

.

หลังจากที่เมื่อวานยิ้มไม่ออกทั้งวัน

เพราะการสอบที่ทำให้นิคเครียดไม่น้อยเลย
และความเหนื่อยที่ทำซะเราเกือบจะแพ้มันและถอดใจ
อยากจะปล่อยมันตามเวนตามกำ ฮ่าๆๆๆ
บางครั้งหลายๆอย่าง มันก็เหมือนหนักหนา
รู้สึกเหมือนปลายทางมันยังอีกไกลจัง เหมือนเริ่มกดดันตัวเอง
รู้สึกเหมือนเราอ่อนแอ...
ไม่ดีเลยแห๊ะ...

แต่ทุกๆครั้งที่นิคเริ่มรู้สึกแบบนี้
สิ่งเดียวที่คิดถึง ก็คือ "เธอ"
เพราะนิครู้ดีว่า....
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
เธอจะยังคอยอยู่ข้างๆเสมอ จิงมั๊ย?

เพราะเธอ.....
เธอที่...ทำให้นิคยิ้มได้ตลอดเวลา เธอที่เปงกำลังที่ดีที่สุดของฉัน
ถึงเธอจะไม่รู้ตัวเลยก็ตาม ^^
ขอบคุณนะ

 .

.

.

.

ความตื่นเต้นของเธอในตอนนี้... ก็คงจะไม่ต่างกัน ใช่มั๊ยคะ?

เธอคงอยากรีบกลับวันนี้พุ่งนี้เลยสินะ

 
มามะ...รีบกลับมาให้กอดได้แล้ว...
คนที่รอ...เขาจะแย่แล้วนะ ^^

คิดถึงอ้อมกอดของเธอที่สุดเลย... 

.

.

.

.

ช่วงนี้เริ่มคิด....
ถ้าเธอกลับมา...เราจะไปไหนกันดีนะ...?

ไปดูหนัง...
ไปตีปิงปองอีกป่าว?
ไปว่ายน้ำก็ได้นะ
รึจะไปหลังมอกันดี เหอๆๆๆ ฮิ้ววว~~

แต่เธอชอบร้องเพลง...ไปคาราโอเกะอีกที่เปงไง
ไปหาที่ถ่ายรูปเล่นกันดีกว่า ^^

จะพาเธอไปกินอะไรดี...?

เพราะรู้สึกว่า ของกินกับตัวเธอ เปงอะไรที่แยกกันไม่ออก
สำหรับตัวเธอแล้วนับว่าเปงเรื่องสำคัญยิ่งชีพ

แต่ดูเหมือนว่าโปรแกรมทั้งหมด
จะถูกแทนที่ด้วยห้องสมุด -_-"

( ยกเว้น!! เรื่องกิน )

.

.

.

.

 คงจะได้ไปนั่งอ่านหนังสือกันในห้องสมุด
เพราะต่างคนก็ต่างจะสอบกันแล้ว
เลยวางแผนกันว่า จะไปอ่านหนังสือกัน ^^
ต้องขยันกันหน่อย...เพื่ออนาคต
(ฟังดูดี...อะนะ)

คงพาเธอใช้ชีวิตวนเวียนอยู่ใน มข. 555+
ไม่ว่าจะกิน... กินอะไร? สั่งมาได้เลยคับ
จะเที่ยว?
จะทำอะไร?
มข. มีทุกอย่างให้เลือกสรร
ถือซะว่าเปลี่ยนบรรยากาศจาก มธ. เปง มข.แล้วกันนะ

กลับมาแล้วเราไปอ่านหนังสือกันนะคับ

.

.

.

.

คิดแล้วก็อยากให้เธอกลับมาเร็วๆจัง
อยู่ด้วยกันทั้งวันเลยเนอะไอ้อ้วน
ขอแค่ได้อยู่ใกล้ๆเธอ
ถึงแม้จะเปงเวลาไม่กี่วัน แต่ก็ยังดี
อย่างน้อยก็ยังได้เหงเธอเต็มๆตา
ยังได้รู้ว่าคนที่เรารักสบายดีนะ
ยังได้เข้าไปกอดเธอแน่นๆ ได้สัมผัสเธอใกล้ๆ
ได้ไปที่ไหนๆกับคนที่รักเรา
ได้รับความรู้สึกอบอุ่น ชื่นใจ เวลานั่งมองหน้าเธอเงียบๆ

ยิ้มได้ง่ายๆทุกที ที่มีเธอใกล้ๆ

วันจันทร์เตงร้องเพลงใช่มะ ^^
อยากไปนั่งฟังเสียงเธอจังที่รัก...
สู้ๆนะคับ...ตั้งใจซ้อมนะ...
แต่อย่ากลับดึกมากล่ะ เค้าเปงห่วง
ไม่อยากให้เตงนอนดึกนะ

ที่รักเค้าซะอย่าง...ร้องเพราะอยู่แล้ว

วันนี้ทำได้แค่คิดถึง....
แต่อีกไม่กี่วันฉันจะเข้าไปกอดเธอแล้วนะ

P.S. ++ ตั๋วซื้อให้เรียบร้อยแล้วนะจ๊ะ มารับรหัสนะ
++ วันนี้อย่ากลับดึกน้า...
++ โฟล์ค!
++ คิดถึงที่สุดเลยคับ
++ กลับมาได้แล้วว
++ ชีวิต sc-chem มีแค่ lab กับสอบ
++ แต่นิคมีเธอด้วยนะ อิอิ ^^
++ อยากใช้ชีวิตไร้สาระ 555+
 

ช่วงที่หายไปก็มีอะไรให้ทำเยอะแยะไปหมด

ชีวิตดูเวิ่นเว้อและวุ่นวายมากกก

เสาร์ก่อนก่อนไปเที่ยวกับเพื่อนๆมา

นั่งรถตู้จากม.ไปอนุสาวรีย์ ไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือกัน

กินไปทั้งหมด 38ถ้วย

ถือว่า ไม่เยอะเท่าไหร่สถิติมีดังนี้ เปียว8ชาม มิ้ว7 สิริ6 โอ๋6 กิ๊ฟท์2(มันท้องเสีย เลยไม่กล้ากินมาก)

เกี๊ยวกับแคปหมูอีกเยอะมากกกกกก

::เปียว  ผู้ทำสถิติสูงสุด::

::มิ้ว กับ สิริ ตามมาติดๆ อันดับ2และ 3::

กินจนเริ่มจะไม่ไหว ก็ไปเดินสวนจตุจักรกันต่อ

แต่มิ้วกับโอ๋กลับม.ก่อน

นั่งBTSไปกัน

::ดู ดู๊ ดู ดูมันทำ ::

เพื่อนๆเดินช๊อปกันแหลกลาน

แต่สิริไม่ได้อะไรเลย

::@ร้านๆนึงที่เปียวซื้อกางเกงเอวสูง::

ไปยูเนี่ยนมอล์ต่อ

ได้เสื้อให้นิคตัวนึง กับกางเกงให้ตัวเองอีกตัว

เดินเหนื่อยแล้ว ก็เลยไปหาไรกินที่เซ็นลาด

คนเต็มทุกร้านเลย เหนื่อย เมื่อย ไม่อยากรอ ก็เลยกินKFCกัน

กินเสร็จ นั่งรถตู้กลับม. เฮ่ออ  เหนื่อยจัง

.....................

ศุกร์ที่ผ่านมา

มีงาน JC NIGHT เป็นงานของคณะวารสารฯ มธ.

::ก่อนไปถ่ายรูปเล่นที่ใต้หอ ... มิ้ว กิ๊ฟท์ เปียว::

เราน่ะหรอจะเข้างานก่อน

ไปเดินสวยกันก่อน

สิริกับเปียวไปเอ็มโพเรียม จะไปซื้อรองเท้าให้นิค  เจอคู่ที่อยากได้ แต่ไม่มีไซส์

ก็เลยมาดูกันที่พารากอน

::@พารากอน::

มีคู่ที่อยากได้ แต่ไม่ชอบสี เลยซื้ออีกแบบนึงแต่เป็นสีที่อยากได้ เหตุที่ต้องไปซื้อที่เอ็มโพเรียมเพราะมันลดราคา

แต่คิดผิด ไม่น่าไปเลย พารากอนก็ลดเหมือนกัน เซง!!!

เดินออกจากพารากอน สวนทางกับกิ๊ฟท์ จุ้ย

 เลยไปกินข้าวกัน

::@ร้านตำสะเด็ด ลิโด้ ไม่สะเด็ดสมชื่อเท่าไหร่::

อิ่มกันเต็มที่แล้ว จะมุ่งหน้าตรงไปสู่ท่าพระจันทร์แล้ว วู้ๆๆ

ไม่มีแท๊กซี่จะไปให้เราซักคัน

สุดท้ายต้องลงเอยด้วย พี่ตุ๊กตุ๊ก

มันส์ได้อีก พี่แกขับซะ  จะอ้วกออกมาเป็นเกี๊ยวกล้วย

แต่ก็ถึงจุดหมายอย่างปลอดไป

ในงานก็มีการแสดงของแต่ละชั้นปี

มีหนังสั้นของรุ่นพี่ที่เค้าทำกันเปิดให้ดู

มีคอนเสิร์ตของพี่ทราย ฟาเรนไฮต์ มีคอนเสิร์ตของหลายๆวงในคณะ

เกือบๆตี1ก็ให้น้องๆปี1ไปรวมกันที่ลานปรีดีย์ โดยให้น้องๆ จับมือกัน แล้วหลับตา เดินไป

จากนั้นก็ให้พี่ๆ ผูกข้อมือ คุย ๆๆๆ  ปรีกษา แนะนำ น้องๆ ในหลายๆเรื่อง

โต้รุ่งเลยคับงานนี้ กลับรังสิต ตี5 ถึงหอ 6เช้า ตื่นอีกที บ่ายโมง

....................................

การสอบมิดเทอมกำลังจะเข้ามาเยือน เทอมนี้ไม่ค่อยตั้งใจเรียนเท่าไหร่เลย

ทำแต่กิจกรรม  เหนื่อยจิงๆ

พุ่งนี้คุณนิคก็มีสอบ สู้ๆนะก้อนๆ

อยากไปให้กำลังใจเธอที่หน้าห้องสอบเลย

แต่กลัวเธอจะทำไม่ได้ เพราะมัวแต่มองหน้าเรา 555

อีกไม่กี่วันก็จะได้เจอกันแล้วนะ

คิดถึง

แต่กลับไปคราวนี้ คงไม่ได้ไปเที่ยวไหนกัน ต้องอ่านหนังสือทั้งคู่

พาไปอ่านที่หอกลางหน่อยนะ

อยากกลับแล้วนะ

ไม่ไหวแล้วว

คิดถึง อีกที

19 06 08

คืนวันที่19 เป็นวันที่เรารอคอย
Tattoo Colour มาเล่นที่กระฉ่อน @รังสิต
ไม่ได้ดูพี่รัฐเล่นกีตาร์มานานหลายเดือน
เจอพี่รัฐล่าสุดตอนคอนเสิร์ตโฟล์คที่ท่าพระจันทร์
นัดเพื่อนไว้เรียบร้อย
วันนั้นฝนตกหนักมาก สิริแต่งตัวสวยงาม ไปสอนน้องๆร้องคอรัสที่ห้องโฟล์ค
2ทุ่มครึ่งนั่งแท๊กซี่จะไปกระฉ่อนกับมิ้วแล้วก็เจ จะไปนั่งกับเพื่อนของมิ้วอีกที

ฝนบ้าก็ยังตกอยู่เรื่อยๆ ร่มก็ไม่มีใครเอาไปซักคน 

ลงแท๊กซี่    รีบวิ่งไปที่ร้าน   แอบเปียกนิดนึง
คนก็เยอะแบบไม่ไหวแล้ว  ข้างในนี่แทบจะทะลัก   ข้างนอกยืนรออีกเพียบ
สิริกับเพื่อนอีก2คนก็ยืนรอในแถว รอแล้ว รออีก แถวก็ไม่ขยับเลย

เลยตัดสินใจกลับ เพราะดูเหมือนว่า อีมิ้วจะไม่สบาย

เหอะๆ ขากลับนะ บนรถแท๊กซี่ ในวิทยุเปิดเพลงจำทำไม(ขอบคุณมาก)
ลืมบอกไป ตอนที่นั่งไปอ่ะ เปิดเพลงขาหมู พระเจ้า!!!ขอบคุณมากค่ะ

อยากดูพี่รัฐเล่นสดจ้า

เซง...

::โคนผมเริ่มจะดำแล้ว อยากกลับไปโกรกที่บ้านอ่ะ::

21 06 08

วันนี้ไปดูรักสามเศร้ากับ เปียว จี๊ฟ
รุ่นพี่ที่คณะเล่นหนังเรื่องนี้เยอะมาก
พี่เป้น่ารัก  อิอิ  (คุณนิคโวยวายแล้วคับตอนนี้ 555)
พีคหน้าซีดทั้งเรื่องเลย
ก้อยสวยมากๆ ชอบๆ เป็นคนที่ตัดผมสั้นแล้วสวย น้อยคนนักที่ตัดสั้นแล้วจะดูดี
เราว่าหนังก็โอนะ 
เปียวอ่ะร้องไห้ใหญ่เลย เหอะๆ เธอบอกว่า ชอบ จะซื้อแผ่นด้วยว่างั้น
ส่วนจี๊ฟบอกว่าไม่หนุก 555  (จี๊ฟจะเรียนเอกฟิล์มด้วยนะ เอิ๊กๆ)
ไม่รู้ดิ ต่างคนต่างความคิด ต้องไปดูเอาเอง
แต่ชอบเพลงประกอบหนังเรื่องนี้มากมาย

เสียงพี่โจ้มันช่างจับจิตเหลือเกิน

นานมาแล้วนะ
นิคเคยถามถึงเพลงนี้ด้วย ว่าความหมายมันแฝงๆมั้ย???

รู้สึกเหมือนว่าพี่โจ้แต่งเพลงนี้ให้พี่ชายที่เสียไปแล้วอ่ะ
เหอะๆ ไม่แน่ใจเหมือนกัน

แต่เพลงเพราะอ่ะ ชอบ 

::ชอบรูปล่างอ่ะ สายตาสื่อได้ดีทีเดียว::

 รัก ....
รักเธอ... ทั้งหมดของหัวใจ
สิ่งเหล่านั้นเก็บไว้ข้างใน
เธอได้ยินไหมคนดี
อยากขอ ...
ให้ความ ... รู้สึกที่ฉันมี
ส่งไปถึง เธอที่ ... แสนดี
ว่าชีวิตนี้ฉันมีเธอ... ดั่งความฝัน
แล้วสักวันจะไปหา

P.S.I LOVE YOU

เหนื่อยเหลือเกิน

เริ่มจะไม่ไหวแล้วนะ

ชีวิตไม่มีความสุขเลย

NiCk Edit

เตงคับ...

เหงเตงอัพไดหน้านี้แล้วก็ไม่รู้จะทำยังไงดี...

ช่วงนี้เรางอนกันบ่อยมาก...ส่วนมากเปงนิคที่เปงฝ่ายงอน...
มันก็แค่น้อยใจ...ยอมรับว่าน้อยใจเตงมากตอนนี้...
รู้สึกเหมือนไม่มีเวลาให้นิคเลย...

"ขอโทษนะ" ขอโทษที่รู้สึกแบบนี้

ทั้งๆที่พยายามจะเข้าใจเตง พยายามที่สุด
พยายามหาอะไรทำเยอะๆ
พยายามบังคับตัวเองให้คิดถึงเตงน้อยลง (แต่ก็ทำไม่ได้ T_T)
จะได้ไม่ต้องรู้สึกน้อยใจเตง...เวลาที่เตงยุ่งๆ

พยายาม...พยายาม...
ท่องไว้ว่า "เข้าใจ--เข้าใจ--เข้าใจ"

จนบางครั้ง...มัน...มัน...มัน...
พูดไม่ถูก...พูดไม่ถูกจิงๆ...ตอนนี้รู้สึกอะไรอยู่...?
ต้องทำอะไร...ทำอะไรดี...ต้องทำตัวยังไง...มันถึงจะดีที่สุด...

ก็ไม่เคยคิดอยากให้มันต้องเปงแบบนี้เลยที่รัก...
เค้ารักเตงนะ...รักมากนะคับ...
แต่บางครั้งมันก็อดไม่ได้ที่จะน้อยใจเตง...

เรียนตั้งแต่แปดโมงเช้าถึงบ่ายสี่โมงเย็น...
เรียนหนักชะมัด แค่เวลากินข้าวก็ยังไม่มี เหนื่อยสุดๆ
เรียนไปในใจก็คิดถึงเตงจะแย่
อยากให้เลิกเรียนเร็วๆ รีบทำแลปเร็วๆ
เพื่อจะได้โทรหาเตงเหมือนแต่ก่อนไง
ที่เราเลิกเรียนปุ๊บ! เราก็โทรหากันปั๊บ! โทรคุยกันเปงชั่วโมงๆ
ไม่อยากวางซะที...

แต่ตอนนี้...มันไม่เหมือนเดิมใช่มั๊ย?
ไม่ว่านิคจะเลิกเร็วเลิกช้า...เราก็คุยกันได้ไม่เกิน 5 นาที
เตงก็ต้องไปโฟล์ค...กว่าจะกลับก็ค่ำ
ต่างคนก็ต่างง่วง...

ก็แค่อยากมีเวลาว่างคุยกะเตงบ้าง
มีอะไรๆที่อยากจะพูดกะเตงตั้งเยอะ

อยากมีเวลาคุยกะเตงเหมือนแต่ก่อนจัง...
ที่ไม่ว่าเตงจะทำอะไร...เตงก็ยังอยากคุยกะเค้าตลอด...

ตอนนี้เค้าก็แค่ยังไม่ชิน...
ยังไม่ชินกับการที่ต้องอยู่คนเดียว...

...เหนื่อยนะ...

...ก็แค่ยังไม่ชิน...

สงสัยเค้าจะเปงคนปรับตัวยากไปหน่อย
ยังเคยชินอะไรๆที่มันเหมือนเดิม
ยังคงเคยชินกับวันแรกที่เราคบกัน

พอถึงวันที่ต้องเปลี่ยนบ้าง...
นิคเลยปรับตัวไม่ทัน...
ไม่รู้ต้องเริ่มอะไรก่อนดี...
มันไม่รู้...มันไม่รู้จิงๆ...

แต่เตงไม่ต้องห่วงนะ...เด๋วซักพักนิคก็คงจะชินไปเอง มั้ง เหอๆ
เด๋วก็ชินกับการอยู่คนเดียว...
ไม่ต้องห่วงนะ...นิคจะพยายามไม่อยู่ว่างๆแล้วกัน
จะหาอะไรทำให้เยอะๆกว่าเดิม
จะได้ไม่เหงามากไป...สู้ๆ

เตงก็คงคิดมากเรื่องเค้าอยู่ใช่มั๊ย?
เค้าขอโทษนะคับ...ขอโทษนะ
ช่วงนี้เตงก็คงรู้สึกเหนื่อยเหมือนกัน เพราะกิจกรรมที่โฟล์ค
 

เราต่างคนก็ต่างเหนื่อยกันทั้งคู่

นิคขอโทษนะคับ...ที่ปล่อยให้เราต่างคนต่างเหนื่อย
แต่จากนี้ต่อไป...นิคจะไม่ให้มันเปงแบบนั้นอีกแล้วนะ

ต่อไป...ถ้าเหนื่อย...เราก็จะเหนื่อยด้วยกันนะ...
เค้าจะไม่มีวันปล่อยให้เตงเหนื่อยคนเดียวแน่นอน
สิริเองก็คงไม่ปล่อยให้นิคเหนื่อยคนเดียวอยู่แล้ว จิงมะ

ถ้าเราเหนื่อยเราก็จะเหนื่อยด้วยกัน
ถ้าเรามีความสุข...เราก็จะมีความสุขด้วยกันนะ

ขอบคุณนะคับที่ไม่เบื่อกันไปก่อน
ขอบคุณที่ยังทนคนขี้งอน...เง้อ...-_-"
ขอบคุณนะที่ไม่เคยไปไหน ทั้งๆที่เตงก็เหนื่อยเหมือนกัน
ขอบคุณ ขอบคุณทุกๆอย่างนะคับที่รัก ^^

พุ่งนี้วันที่ 18 มิถุนายน
1 ปีกับอีก หนึ่งเดือน แล้วนะเรา ^^

เตงอยู่นู้นก็อย่ากลับดึกมากนะค้าบบบบ
เค้าเปงห่วงรู้มั๊ยไอ้อ้วน...

ไม่ว่ายังไงเค้าก็รักเตงนะคับ
จะรักเตงตลอดไป...

PS. +สู้ๆ
+เราจะก้าวไปพร้อมๆกันนะ
+ไม่ว่ายังไงก็จะไม่ทิ้งกัน
+ไม่ได้กอดเตงตั้งนาน คิดถึงจังเลย
+วันที 21 คอนเสิร์ต fat ศิลปินอินดี้เยอะมากมาย
+ลาเต้ดื้อจิงๆเลย -_-"
+ขอบคุณพี่ปิง สำหรับ textbook เล่มใหญ่
+จะสอบอีกแล้วค้าบบบบ
+ไอ้อ้วนน่ะ อย่ากลับดึกมากนะ เปงห่วง
+เค้ารักเตงนะ จุ๊บ

เปิดเทอมมาได้ 1อาทิตย์แล้ว
เรียนอ่ะ ไม่หนักเท่าไหร่ แต่ทำไมแต่ละวันมันเหนื๊อยเหนื่อยก็ไม่รู้
ห่างจากคุณนิคมาได้ 6วัน  แต่เหมือนนาน6ปีเลยอ่ะ  เว่อไปป่ะ
แต่รู้สึกอย่างงั้นจริงๆนะ  1อาทิตย์ที่ผ่านมา ได้คุยกับนิคน้อยอ่ะ
ช่วงเที่ยงสิริก็ต้องไปเป็นคนคอยรับสมัครน้องๆเข้าชุมนุม TU FOLKSONG
16.30ก็ต้องรับสมัครอีกทีเพราะเป็นช่วงที่เค้าจะเลิกเรียนกัน
ก็สนุกดีนะ เล่นดนตรีไป ร้องเพลงไป
ก็มีคนมาสมัครเยอะเหมือนกันอ่ะปีนี้ 600กว่าคนอ่ะ

วันจันทร์ที่ผ่านมา ไปเดินตลาดนัดในมอเนี่ยแหละ
เล่นเอาทรัพย์จางเลยทีเดียว เง้อออ  ไม่กล้าขอแม่อ่ะ (เจ๊นา ขอตังซิ)
ที่ธรรมศาสตร์จะมีตลาดนัดทุกวันจันทร์ กับ พฤหัส 
ใครว่างๆก็มาเดินได้นะ มีทั้งของกิน เสื้อผ้า รองเท้า ฯลฯ

วันพฤหัสชุมนุมเราก็ไปเล่นดนตรีกันที่ตลาดนัด สนุกดี ฮาดี
เล่นเอาเหนื่อย แต่ มีคนมาสมัครแค่ 17 คน
สู้ไปรับสมัครที่โถงSC(อาคารเรียนสังคมศาสตร์)ไม่ได้
แต่ไม่เป็นไร เอามันส์ไว้ก่อน  อิอิ

เมื่อวาน เป็นวันรับสมัครเข้าชุมนุมวันสุดท้าย
เปิดรับสมัครเสร็จก็ต้องไปขนของ ย้ายห้องโฟล์คกัน
จากที่เดิมอยู่ใต้หอหญิง ก็ย้ายไปที่ตึกกิจกรรม

ห้องใหม่เล็กมากๆๆ ไม่ไหวๆ  โฟล์คเราคนเยอะมาก จะอยู่กันอย่างไร เฮ่อ...
ขนของเสร็จเกือบ 2ทุ่ม  เหนื่อยมากกก 
รุ่นพี่ก็ชวนไปดริ้งกันต่อที่ห้องพี่โน้ต เรา ไม่ไหว ก็เลยขอบาย

โดนพี่ปอมว่าเลย  เง้ออออ

หลังจากนั้นก็เลยไปกินข้าวที่อินเตอร์โซนกับมีน พี่แปลก
นั่งเมาท์เพลินถึง 4 ทุ่ม เดินกลับหอ คนเดียว
เหนื่อยมากกกกกกๆๆๆ  เดินก็ไกล  เหนื่อยก็เหนื่อย
กลับมาที่ห้องก็แบบว่า อยู่คนเดียว อะโลนมาก
มีเมทอีก 2คน คนนึงกลับบ้าน อีกคนไปซ้อมเต้น

อารมณ์นะตอนนั้น 
กลัว 555 

ก็เลยเอาโนตบุคมานั่งเล่นเนตชั้น1รอไอ้มิ้วกลับจากซ้อมเต้น 
มันก็ไม่มาซักที

เลยตัดสินใจขึ้นไปอาบน้ำตอนขึ้นลิฟท์นี่แบบ  เย่ยยยยย 
มีเสียงลืฟท์แปลกๆ ภาวนาขอให้อย่าเจออะไรเลย

สุดท้าย...

ก็ไม่เจออะไร เย่ๆๆๆ

กว่าไอ้มิ้วจะกลับก็ เกือบๆเที่ยงคืนอ่ะ  วันนี้มันก็ทิ้งสิริไปcentral world
สิริก็อะโลนอีกแล้ว เลยมานั่งเล่นเนตที่หอป๋วยเนี่ยแหละ

เย็นๆ จะไปซ้อมร้องเพลง เตรียมwork shopน้องๆ

ป.ล.

+คิดถึงไอ้ก้อนที่สุดๆๆๆๆๆๆ

+รักไอ้ก้อนที่สุด

+อยากลับบ้านที่สุด

+เหนื่อยที่สุด

+ตอนนี้ หิวเกือบที่สุด 555

 NiCk Edit

อาทิดแรกของการเปิดเรียน...
เหนื่อยจิงๆเลยตอนนี้...

ดูๆแล้ว ปี 2 มันต่างกันโดยสิ้นเชิงกับปี 1
คิดว่าปีแรก...เราผ่านมาได้...ผ่านมาได้แบบไม่เหนื่อยอะไรมากมาย...
คิดว่าปีที่ 2 ยังไงคงจะไม่ต่างกันมากมาย...

แต่เปิดเรียนได้แค่ิอาทิดเดียวเท่านั้น...รู้แล้ว...
รู้แล้วว่าคิดผิด...รู้สึกเหนื่อยๆ...
รู้สึกเรื่องที่เรียน ทำไม?เข้าใจยากจัง...
เรากำลังเรียนเรื่องอะไรอยู่?...
ถึงเวลาที่ต้องมานั่งอ่าน textbook แล้วจิงๆหรอ?
หนังสือเล่มเท่าบ้าน...เปิดเข้าไปมีแต่ศัพท์อะไรแปลกๆไม่รู้...เฮ้ออออ...

นี่แค่ปี 2 แล้วถ้าขึ้น ปี 3 ปี 4 ยังจะไหวมั๊ย?
ซิ่วปีนี้ทันมั๊ยน้าาาา???

ไปกันใหญ่แล้วคับ...555+

มันก็เปงแค่ความคิดที่โผล่เข้ามาในหัว...ช่วงที่ฟังอาจารย์สอนแล้วไม่เข้าใจอะคับ

ยังไงก็ไม่ยอมแพ้เด็ดขาด!! สู้ๆ!!

แต่ตอนนี้ยังหงุดหงิดกับ PHYSICAL CHEMISTRY (เคมีเชิงฟิสิกส์)
เราเรียกย่อๆว่า ฟิ'เคม เปงวิขาที่จับ ฟิสิกส์ เคมี แล้วก็ แคล มายำกัน เฮ้อ...ตายไปเลย

แค่เรียนแยกกันก็จะตายอยู่แล้ว นี่จับรวมกันเปงวิชาเดียว...
เรียนฟิ'เคมทีไร...รู้สึก---อยากเปลี่ยนชื่อวิขาใหม่ น่าจะเรียกว่า แคล-เคม มากกว่า
(แต่ชื่อมันคงอุบาทเกินไป ให้มันชื่อเดิมดีแระ) มีแต่ ดิฟกับอินทิเกรต เยอะกว่าเคมีซะอีก
เอะอะ--อะไรๆก็--ดิฟๆๆๆ--อินทิเกรตๆๆๆ ภายใต้ฟังก์ชันของอุณหภูมิและความดัน

เอ๊อออ...จนวุ่นวายสับสนไปหมด

อ๋อ...นิคลืมบอกไป...นิคเรียนวิทยาศาสตร์ ภาควิชาเคมี (sc-chem)
ช่วงปีแรก การเรียนของแต่ละวิชาก็ไม่มีอะไรมาก
คล้ายๆกับการเรียนเนื้อหาของ ม.ปลาย แต่จะเจาะลึกลงไปกว่า

พอขึ้นปีที่ 2 เทอมแรก ขึ้นชื่อว่า sc-chem ก็ต้องเน้นเคมีสิคับ
นี้เลย ORGANIC CHEMISTRY (เคมีอินทรีย์),
PHYSICAL CHEMISTRY (เคมีเชิงฟิสิกส์) ,
ANALYTICAL CHEMISTRY (เคมีวิเคราะห์)
เรียนเคมไป 3 ตัว แถมแลปของเคมทั้ง 3 ตัวด้วยคับ แลปละ 3 ชม.
เอาให้เอียนไปเลย...555+

แล้วก็มีวิชาอื่นอีก 3 ตัว

ตอนแรกที่ตัดสินใจเลือกวิทย์-เคม ก็เพราะชอบวิขาเคมี ชอบมากกว่าวิชาอื่นๆ

พอเจอแต่ เคม---เคมม---เคมมม!!!---เคม!!! ไม่แปลกเลยที่จะรู้สึกเอียนมันอยู่บ้าง

แต่แฮปปี้ทุกครั้งนะที่ได้เข้าแลป...ชอบแลปจิงๆเลยยย...
อาทิดแรกยังไม่ได้เรียนแลปหรอกคับ...-_-"
มีแต่เข้าไปเช็คเครื่องมือ
อาทิดต่อไปจะได้เข้าแลปแล้ว...ไม่รู้ว่าถ้าได้เข้าแลปปี2จิงๆแล้วจะเปงยังไง
แต่ตอนปี 1 ชอบแลปมากๆคับ

เปิดเรียนเทอมนี้ได้ย้ายแลปไปเรียนตึกใหม่ ชั้น 8 คับ ...แลปขาวสะอาดน่าเรียนเชียว
เสียอย่างเดียวลิฟท์ยังไม่เปิดใช้ คงยังไม่เรียบร้อยอะคับ...
เล่นเอาหอบ แฮ่กๆ เลยคับกว่าจะเดินขึ้นไปถึง
สงสัยนักศึกษา sc-shem ปีนี้คงหุ่นดี สุขภาพแข็งแรงไปตามๆกัน
เพราะต้องเดินขึ้นแลป 8 ชั้น 3วัน/อาทิด
เย่ยยยย...

เอาไว้จะแอบอาจารย์ถ่ายรูปแลปมาให้ดู พร้อมวิวจากตึกชั้น 8 ด้วยละกัน 555+

พักนี้...อย่างที่คาดไว้เลยคับ...เลิกเรียนถ้าไม่มีธุระที่ต้องทำก็กลับบ้านเลยคับ
ไม่ค่อยอยากไปไหนอะคับ...ขาดคนที่อยากให้ไปด้วยอะคับ
อาทิดนี้เราไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่คับ มีเวลาไม่ค่อยตรงกัน
พอนิคว่างๆ สิริก็จะยุ่งๆกับงานที่โฟล์ค แต่พอสิริว่าง นิคก็ยุ่งกับการเทคน้อง
ก็เพิ่งเปิดเรียนอะคับ คณะวิทยาสาดเลยมีกิจกรรมมากหน่อย

กว่าจะได้โทรหากันอีกทีก็ประมาณ 5 ทุ่ม
กว่าจะไล่กันไปอาบน้ำ ก็ได้คุยกันเกือบเที่ยงคืน
คุยได้ซักพักไม่สิริก็นิค จะสลับกันง่วงนอน
พออีกฝ่ายเงียบ ถ้าอีกฝ่ายไม่ติดงานที่ต้องทำ ก็จะหลับไปพร้อมๆกัน
แต่ถ้าอีกฝ่ายมีงานต้องทำ ซึ่งส่วนมากจะเปงนิค (อาทิดแรกก็งานเยอะเลย) ก็จะนั่งฟังเสียงอีกคนหลับ
เรา 2 คนหลับคาโทรสับกันทุกวัน จนมันตัดไปเอง หรือไม่ก็แบตหมด

ที่จิงอยากไปนอนข้างๆ อยากไปนอนกอดเตงแน่นๆมากกว่า
แต่ก็ทำไม่ได้เนอะ...
อยากให้เตงมาคอยปลุก มาจุ๊บทีนึงให้นิคตื่น เหมือนครั้งที่เค้าไปหาเตงที่ มธ. ไง
เฮ้อ... คิดถึงจังเลยคับ... คิดถึงที่สุดเลย...

มันจะต้องเปงแบบนี้ไปถึง 3 ปีเลยหรอ
เจอกัน 2-3 วัน ต่อเดือนหรืออาจจะเปง 2 เดือน
ยกเว้นปิดเทอม ที่เจอกันทุกๆวันเกือบ 3 เดือน
แล้วเตงจะต้องกลับไปอีก

อดทนๆ สู้ๆ เนอะที่รัก

เค้ารักเตงนะไอ้อ้วนของเค้า

P.S. +เมื่อไหร่ของที่ส่งไปให้จะถึงซะที
+ดูแลตัวเองดีๆนะคะ
+กอดหน่อยยยยย
+อดทนๆ

+รัก รัก รัก

แวะเอารูป ลาเต้ มาลงให้ไอ้อ้วนดูคับ
พอดีอ้อนให้ลงรูปให้ดูตั้งนานแระ

ลงให้ดูแล้วนะจ๊ะที่รัก

::ชื่อลาเต้คับบบ::

ตีหนึ่งกว่าๆ ที่ผ่านมา...
สิริออกเดินทางจากขอนแก่น กลับ กทม. ซะแล้ว
ถึง มธ. ประมาณ 6.40 am. ของวันนี้ เฮ้อ...

ช่วงสายๆของเมื่อวาน...นิคออกไปรับสิริที่บ้านมาเล่นที่บ้านนิค...
ก็อยากใช้เวลาอยู่ด้วยกันอีกหน่อย...ก่อนที่สิริจะกลับ T_T
แต่ต้องไปส่งสิริกลับบ้านก่อน 5 โมงเย็น...เพราะสิริมีธุระต่อนิดหน่อย...
ประมาณบ่ายๆเราก็ออกไปกินข้าวกัน ^^

เช่าหนังมาดูกันที่บ้าน...แต่...เง้ออ...หนังบ้าอะไรไม่รู้ น่าเบื่อซะมัด
ดูได้แผ่นเดียวคับ---ปิดเลย...ดูการ์ตูนแทนดีกว่า

ดูทีวีไป ก็แอบหันมาดูนาฬิกาอยู่บ่อยๆ

จะถึงเวลาแล้ว...

พอ 17.15 pm. ก็ต้องขับรถ ไปส่งสิริที่บ้าน...
รู้สึกจุกๆขึ้นมาถึงคอ...อยากร้องไห้จัง
แต่ต้องกลั้นไว้...ก็สิริบอกว่า "ถ้าร้องไห้...เค้าจะโกดดดด"
ฮ่าๆๆๆ ไอ้อ้วนเอ๊ยยยย!! งั้นเค้าก็จะไม่ร้องให้เตงเหง
อะล้อเล่นคับบบ...อย่าโกดนะ ^^
ไม่ร้องๆ เค้าโตแล้ว ไม่ใช่เด็กๆ จะร้องได้ไง เหอๆ *o*

เมื่อคืน...ทั้งคืน...เรา 2 คนก็นั่งเล่นเอ็ม...คุยกันไปเรื่อยๆ...รอเวลา
รู้สึกว่า...คำที่นิคพิมไปให้...จะมีแต่คำว่า...
"ดูแลตัวเองดีๆนะ"
"อยากกอดเตงจัง"
"อ้วน...คิดถึง"
"T_T"
"เค้ารักเตงนะ"
......
...
.

ประมาณห้าทุ่ม เที่ยงคืน ประมาณนี้แหละคับ
เราก็ปิดคอม...โทรคุยกันแทน...
รู้สึกเสียงสิริเริ่มสั่นๆ...
"ไม่อยากกลับเลย"
"เค้าอยากอยู่กับเตง"
"เค้าขอโทษ...เค้าขอโทษนะ..."
"เค้ารักเตงนะ"
......
...
.
เค้าก็อยากหาคำดีๆมาปลอบเตง อยากหาคำดีๆพูดให้เตงรู้สึกดีขึ้น
แต่ก็ทำไม่ได้...เพราะนิคเอง...นิคเองก็กำลังพยายามไม่ให้น้ำตาไหลอยู่เหมือนกัน...
ซักชั่วโมงกว่าๆ กิ๊งก็มารับสิริที่บ้าน...
เราหยุดคุยโทรสับกันพักนึง
เพราะสิริต้องขนของขึ้นรถ

ซักพักสิริก็โทรมา บอกว่า "ออกจากบ้านแล้วนะ"
ได้ยินแค่นั้นแหละคับ...ไอ้ที่จุกๆที่คอมาตั้งนาน
ก็ทำให้น้ำตาที่กลั้นไว้ได้ตั้งนานไหลออกมา...

เราคุยกันได้ไม่นาน ก็ต้องวางซะแล้ว T_T
ไม่อยากวางเลย...แต่กัวแบตมือถือสิริจะหมด เลยต้องวาง -_-"

ทั้งคืน...นิคก็นอนไม่ค่อยหลับ...
แล้วก็ไม่รู้ว่าหลับไปตอนไหนด้วยดิ...ตื่นมาอีกทีก็หกโมงเช้า
ทีวียังเปิดไว้อยู่เลย เง้อออ

แล้วสิริก็โทรมาบอกว่าถึงแล้ว
ก็คุยๆ คุยกันไปเรื่อยๆ ซักพักเรา2คนก็หลับกันต่อ...-_-zZZ

แปดโมง เก้าโมงสิริก็ปลุกอีกรอบคับ
นิคก็คุยๆ ง่วงๆ แล้วนิคก็หลับต่อเฉยเลย
ส่วนสิริก็ไปอาบน้ำ

ฮ่าๆๆๆ เราทำเหมือนเราอยู่ด้วยกันเลยเนอะ...แต่จิงๆแล้ว
เราได้ยินแค่เสียงของกันและกันผ่านโทรสับเท่านั้น

ยังไม่ชินเลยคับ...เมื่อวานยังนอนกอดกันดูหนังอยู่เลย...
แต่วันนี้แค่อยากจะจับมือเตงยังไม่ได้เลย...
กว่าจะได้เจอกันอีกทีคงประมาณอีกเดือนนึงเลยสิ...ฮือๆๆๆ...ม่ายอาววว

คงจะต้องปรับตัวกันอีกรอบเนอะเตง
ไม่รุ้ทำไม ต้องปรับตัวใหม่ทุกครั้งที่เราห่างกัน...
เกือบ 3 เดือนแน่ะที่เราอยู่ใกล้ๆกัน
ไปไหนก็ไปด้วยกันตลอด คอยไปรับ-ไปส่ง
คอยพาเตงไปกินข้าว ทุกร้านที่เตงอยากกิน
กอดเตงวันละหลายๆรอบ แกล้งเตงวันละหลายๆครั้ง 
เหงานนะไม่มีคนให้แกล้ง ให้กวนเลย T_T

ทุกๆวันที่รู้ว่าเตงอยู่ใกล้ๆ
ทุกๆวันที่เหงหน้าเตง เหงว่าเตงสบายดี มีความสุข
รู้มั๊ย...ทุกๆอย่าง...มันทำให้เค้าพูดมากขึ้น (จากคนที่ไม่ค่อยพูด)
อยากออกไปไหนกับเตงบ่อยๆ
ยิ้มบ่อยขึ้น คงเพราะรู้สึกสบายใจ อบอุ่นใจที่มีเตงอยู่

แต่พอเตงกลับไปแล้ว...
เหมือนนิคจะเริ่มเงียบอีกแล้วสิ...ทำไม?
เริ่มไม่อยากไปไหน คงจะเปงเหมือนครั้งก่อนๆที่เตงไม่อยู่
เลิกเรียน...ก็กลับบ้าน...เพราะอยากโทรหาเตง...ขอแค่ได้ยินเสียงเตง
อยากคุยกับเตงตลอดเวลา...ไม่สนใจว่าไคจะชวนไปเที่ยวไหน...
แม้ไม่ได้เหงหน้าก็เหอะ
(เหอๆ อาการหนัก -_-")

เฮ้อ...



:: แล้วเค้าจะกวนไค T_T ::

เตงน่ะ...ดูแลตัวเองดีๆนะคะ (ไม่รู้บอกไปกี่รอบแล้ว --")
อย่านอนดึกมากนะรู้มั๊ย...อย่ากลับดึกด้วย...
ยิ่งต้องซ้อมร้องเพลง ซ้อมคอรัส ซ้อมอะไรๆที่โฟล์คนั่นแหละ
แล้วชอบกลับดึกๆ เปงห่วงนะไอ้อ้วนนนน
ห้ามเดินกลับคนเดียวตอนดึกๆนะ...ไม่งั้นโกดดดดๆๆๆ
เอาเปงว่า...ดูแลตัวเองดีๆ (บอกอีกแล้ว -_-")
เค้าเปงห่วง...

รักคุนมากนะคับ...

P.S. +คิดถึงที่สุดเลย
+เราเคยผ่านมันมาได้ตั้งปีนึงแล้ว อีกแค่ 3 ปีเอง สู้ๆ
+ย้ำอีกรอบ "ดูแลตัวเองดีๆ"
+อีกเดือนนึงขอกอดแน่นๆเลย
+รักเตงนะ คิดถึง เปงห่วง หวงมากที่สุดในโลกเลย ฝันดีนะ จุ๊บ
+พุ่งนี้เปิดเรียน!!!
+เด๋วโทรไปปลุกนะที่รัก ^^
+ 9.47 pm. ยังไม่กลับห้องอีก! อ้วนเอ๊ย!
+วันนี้ได้หมาน้อยมาตัวนึง ชื่อลาเต้ พันธุ์มิเนเจอร์
คงต้องกวนลาเต้แทนเตงไปก่อ่น -_-"

::::ไม่ว่าตัวเธออยู่ไหน ลมจะเป็นเหมือนใจที่ห่วงใยกัน::::

เมื่อคืนไปหลังมอมา ดื่มต้อนรับเปิดเทอมนิดหน่อย
ก็นัดกับเพื่อนไว้ 2ทุ่ม @ be2sit
ตอน 4 โมงเย็นก็ไปดูหนังกันก่อน มี นิค กิ๊ง สิริ ดูนาร์เนีย
สนุกดีนะ ภาคนี้มุขเยอะ ฮาๆดี ชอบลูซี่ น่ารัก ปีเตอร์ภาคนี้ดูหล่อขึ้น
ส่วนเอ็ดมันดูหล่อน้อยลงจากภาคแรก
ซูซานเป็นส๊าวเป็นสาว
ส่วนเจ้าชายแคสเปียนน่ะหรอ เฉยๆอ่ะ no comment

ดูหนังเสดเราก็ไปกินข้าวกันที่ร้านประจำ "นาคเงิน"
ครั้งที่แล้วที่ไปกิน ลืมจ่ายตัง  ครั้งนี้ไปกิน ลืมเสื้อ
จะมีซักครั้งมั้ยวะ ที่จะไม่ลืมอะไร  
กินเสด เราก็แว้นเข้ามอ ไปหาอีโม มันดันไม่อยู่ ไปตัดผมซะงั้น
(ตัดยังไงมึงก็เหมือนลิงอยู่ดีแหละอีโม 555+) 

พอดีที่เฉื่อย กับ ดุ๊กซี่มาก็เลยขึ้นไปหองอีติ้ว  แล้วอีเฉื่อยก็ขอบาย ไปซ้อมเชียร์
ไม่นาน คุณดรีมก็มา ต่อด้วย อีนัท
ส่วน โมโม ติ้ว ดุ๊ก ไปกินข้าว
ในห้องเลยมีแค่ สิริ นิค กิ๊ง นัท ดรีมดู คอนเสิร์ตTattoo Colour ไปเรื่อยๆ
อีติ้วมาดูพี่ชายมันตีกลองได้ไม่กี่เพลงเอง  
สิริกรี๊ดพี่รัฐมากมาย พอมากันครบ เราก็ไป be 2 sit กัน 
ตอนกำลังจะลงมาจากห้องเชอรี่ก็มาพอดีกำลังจะโกดมันอยู่แล้วเชียว นึกว่าเชอจะไม่มาซะอีก
มีเพื่อนๆตามมาอีก น้ำผึ้ง กระต๊อบ ฝ้าย แซ่ว เจ๊เตย อาสาน
นอตติ้ง อีเฉื่อย(มาอีกรอบ) เนม(มาดึก) นั่งๆไป ชิวๆ ฟังเพลง
เมาท์กัน เสียงดัง ดัง ดังขึ้นเรื่อยๆ
จนร้านใกล้จะปิดแระตอนเที่ยงคืนครึ่ง  อาสานกับเจ๊เตยก็ขอบาย กลับหอ
ส่วนพวกที่เหลือ ก็นั่งเมาท์กันไปซักพัก  แล้วพวกเราก็เดินออกจากร้าน

ฝนก็เริ่มตกลงมา

แรงขึ้น

แรงขึ้น

ต่างคนก็ต่างวิ่ง วิ่ง วิ่งกันใหญ่ วิ่งไปสู่จุดหมายคือรถอีเฉื่อย
สิริ นิค โมโม นอต วิ่งรั้งท้าย พอเห็นรถเฉื่อยแค่นั้นแหละ
ต่างคนก็ต่างรีบกระโดดขึ้นไปนั่งในรถ อีนัทอ่ะ วิ่งขึ้นรถคนแรกเลยอ่ะมัน
พอสิริเปิดประตูรถออกมา รถ เต็ม อ้าว ไม่สนกระโดดเข้าไปเลย ปิดประตู ปัง!!!
นังกิ๊งกระโดดขึ้นนั่งตักฉัน 
นิคกับดรีมอ้อมไปหลังรถ แล้วก็รีบบอกอีเฉื่อยเปิดกระโปรงท้ายรถขึ้น
แล้วก็เข้าไปนั่งในนั้น คิดภาพตามนะคะ รถHONDA Jazz คันเดียว
อัดคนเข้าไปประมาณ 11 คน มั้ง แบบว่า โอ้วว แม่เจ้า ได้อีก
จากนั้นก็ขับไปพิมานคอนโด ไปเข้าห้องน้ำ  ถ่ายรูป ด้วยสภาพเปียกปอน 

:: ทั้งคน...ทั้งรถ...สภาพไม่ต่างกันเลย --" ::

 
พอเสดเรียบร้อยแล้ว เราก็จะไปแรดกันต่อ ทั้งที่จริงๆเจ้าของรถ มันไม่อยากไปเลย
เพราะมันมีธุระตอน9โมงเช้า แต่มันคงทนสายตาละห้อยของเพื่อนๆไม่ไหว 
ก็เลยได้ไปจนได้ ไปถึงแรดประมาณเกือบๆตี1แหละ
เข้าไปก็เต้นกันใหญ่ นังกิ๊งอ่ะ สุดๆ
ไม่ต้องให้บรรยาย เป็นที่รู้กันของเพื่อนๆ ไม่ไหวเลยอ่ะ
สุดท้ายผลกรรมก็ส่งให้มันทันตา อ้วกใหญ่เลยอ่ะวันนี้ เหอะๆ กิ๊งเอ๋ย 

ตี 2 เราก็จะกลับกัน ก็เห็นคนโบกรถมายืนๆอยู่แถวๆรถอีเฉื่อย
เกิดเรื่องแล้วมั้ยล่ะ รถโดนเฉี่ยว ทั้งๆที่จอดอยู่เฉยๆ เฉื่อยก็เลยไปเคลียร์กับเจ้าของรถที่มาชน
ประกันก็หมดทั้งคู่ เค้าเลยจะจ่ายค่าเสียหายให้ 4000
แล้วเค้าเอาเงินออกจากระเป๋าตังออกมา มีไม่ถึง 4000 เค้าก็เลยบอกให้ขึ้นรถมากับเค้าคนนึง
แต่ทางเราขึ้นรถไป 4 คน
(เฉื่อย นิค กิ๊ง เชอรี่) มีสติอยู่กี่คนหนอ ไอ้คนที่ขับชนก็นะ  เหมือนจะเมา
คงเมาแหละ ไม่รู้มันจะรีบขับอะไรนักหนา 
เชอเพิ่งเอาขาเข้าไปข้างเดียวเอง มันขับออกไปเฉยเลยอ่ะ  ไม่ดูอะไรเลยดีนะเชอรี่สุดสวยไม่เป็นอะไร  
พอมันไปกดเงินเสด มันก็ขับกลับเข้ามา
พอดีที่ดรีม(เพื่อนชายของเรา)มาพอดี มันก็เลยไปจัดการ
แล้วไอ้คนนั้นมันก็พาขับรถออกไปข้างนอกอีก ไม่รู้ไปคุยอะไรกันต่อ
เพื่อนที่รออยู่ที่แรด ก็เลยโทรไปถามข่าว สรุปว่า มันให้ค่าเสียหายมา 8000

แล้ว...

ไล่ลงรถ ให้เพื่อนชั้นเดินกลับ จากโต้รุ่ง มาแรด เลวได้อีกอ่ะ

กว่าจะได้กลับไปนอน เกือบ ตี3

เวิ่นเว้อมากกก ทั้งวันทั้งคืน 

ป.ล.

+เหนื่อย

+พุ่งนี้ตอนดึกๆก็กลับมอแล้วนะ TT ไม่อยากกลับเลยอ่ะ

+คิดถึงไอ้ม๋านิคที่สุด

+ไอ้ม๋านาอดกินชมพูๆ อิอิ

+อาสาน ขอโทดด้วยที่พาแกไปผิดวันทั้งฝนตก ทั้งพี่บูรินไม่มา

+วันที่ 2 เปิดเทอมแล้วนะทุกคน ตั้งใจเรียนๆ 

+อาจจะห่างๆจากวงการไปซักพัก ไม่มีคอมให้เล่นอ่ะ

+ปุ๊ก=เฉื่อย คนเดียวกานนนน 555+

:::: หยิบแก้ว...ชนไป...ชนมา...แล้วเธอก็หาย... *o* ::::

เธอ...เท่านั้น...

เธอ...คือคนพิเศษ...

วันนี้มีความสุขจัง ^^
เที่ยวหาที่ถ่ายรูปกันทั้งวัน
ใช้เวลาอยู่กับเตงทั้งวันเลย...อิอิ

ก็อยากเก็บรูปคู่เราไว้เยอะๆเนอะ
เด๋วจะไม่ได้ถ่ายรูปคู่กันอีกนาน T_T

นิคก็ขึ้นปี 2 เตงก็ขึ้นปี 2
อะไรๆคงวุ่นวายขึ้นเยอะเลย
เค้าก็คงวุ่นๆกับกิจกรรมที่พี่ปี 2 รับผิดชอบ ซึ่งมากกว่าปี 1 เท่าตัว -_-"
ส่วนเตง...นอกจากเรื่องเรียนแล้ว...เตงก็ต้องมีกิจกรรมที่โฟล์ครอรับเลยอะดิ

เค้าเองก็คงจะไม่ได้ไปหาเตงบ่อยๆ
ส่วนเตง...ก็คงจะไม่ได้กลับมาบ่อยๆ...ใช่มั๊ย...

อาจจะดู งงๆ ที่อัพด้วยอารมณ์แปลกๆ
ทั้งๆที่บอกว่า "วันนี้มีความสุขจัง"
แต่ประโยคถัดจากนั้นอาจดูขัดๆกัน...เหมือนจะเศร้ามากกว่า...

แต่ทุกๆวันที่มีเตง...เค้ามีความสุขนะ ^^
วันนี้ก็มีความสุข แต่เหมือนมันจะรู้สึกเสียใจบ่นๆมาด้วย
เริ่มสับสนกับตัวเอง 555+
เวลาที่ยิ้ม ^_____^ มองหน้าเตง
แต่มันก็เหมือนจะปนๆด้วยน้ำตาคลอๆที่เตงไม่ทันสังเกตุ T_____T

เพราะในใจมันอดคิดไม่ได้อะคับ ว่า...เตงจะกลับแล้วนะ...อีกไม่กี่วันเอง...
เฮ้อ...มันเปงความรู้สึกเดิมๆ...เหมือนทุกๆครั้งที่เตงต้องกลับไป...

...แต่ยังไม่ชินเท่านั้นเอง...
(และคงไม่มีวันชินด้วย)

เตงกลับไปครั้งนี้ เหมือนจะเปงเดือนเลย กว่าจะได้เจอกัน
สาธุ...ขอให้คิดผิดทีเถอะ...

เฝ้าบอกเตงผ่านโทรสับทุกวันตอนเตงอยู่นู้น "ดูแลตัวเองดีๆนะ...เข้าใจมั๊ย?"
ต้องกลับไปบอกคำนี้อีกแล้วหรอเนี่ย...

แต่ทำไงได้เนอะ...ยังไงก็ฝากเตงดูแลตัวเองไปก่อนนะ
เอาไว้เตงกลับมาอีกที เค้าจะว่าบอก "เค้าจะดูแลเตงเองนะ ไอ้อ้วน" ^^

...เค้าจะดูแลเตงเองนะ...
ที่จิงอยากพูดคำนี้มากกว่า แล้วก็จะทำให้ได้ด้วย จะทำให้ดีที่สุดด้วย
ดีมั๊ย? อ้วน ^^

งั้นตอนนี้...เค้าก็เหลือเวลาดูแลเตงให้ดีที่สุด อีกไม่กี่วันเองดิ
แย่จังอ้วน...อยากได้เวลานานกว่านี้อะคับ
ตลอดไป...ได้มั๊ย?

จะทำไงดี?

ถ้าเค้าไปถามเตง
คำตอบที่ได้ ----->> "อดทนนะ สู้ๆ"

คับ...อดทนนะ สู้ๆ

อยากไปส่งเตงถึงหอด้วยจัง
แต่อีกใจนึงก็มันไม่กล้าคับ เหอๆๆๆ
ไปร้องไห้ให้เพื่อนเตงเหง...อายแย่ ฮ่าๆๆ
กัวนิคเองไม่ยอมกลับมาด้วยแหละ เง้อ... -_-"

อัพไดวันนี้...เหมือนอัพล่วงหน้าไปอีกอาทิตย์นึง 555+
คือว่า สิริไม่ได้กลับวันนี้พุ่งนี้นะคับ

แต่อาจจะประมาณวันที่ 29-30 นี้อะคับ
แต่พอดีโดนคุณนายปุ๋ยไล่มาอัพได
พูดยังไงก็ไม่ยอมฟัง จะให้อัพให้ได้เลย

นิคเลยได้อัพเรื่องนี้ซะงั้น
ก็ในสมอง ตอนนี้ ก็มีแต่เรื่องที่เตงจะกลับแล้วเต็มหัวไปหมด ฮ่าๆๆ
ไม่ว่ากันนะอ้วน ^^

:: คงจะมีบางครั้ง ที่ใจเคลิ้มลอยล่องไป
ทำอะไรอะไรที่มันไม่เคย
อยากฮัมเพลงหวานๆ ฝันกลางวันอยู่เรื่อยเลย
อยู่เฉยๆ ก็แอบเปลยยิ้มคนเดียว

คงมีเพียงบางคน ทำฉันได้อย่างนี้
และก็คนๆนี้ ก็มีแค่เทอ
นั่งมองดาวบนฟ้า เห็นเป็นดวงตาของเธอ
และยังแอบเผลอ คอยคิดว่าเธอยิ้มมา

เธอ เท่านั้น เธอ คือคนพิเศษ
เสกให้ใจของฉัน โบกปีกบินสู่ฟ้า
คอยยังคอย ให้เธอมาประครอง และพูดว่า
เมื่อเธอหลับตาก็เคลิ้มถึงฉันเหมือนกัน ::

P.S. ++ อิจฉาจัง T_T
++ คิดถึง
++ เปงห่วง
++ หวง
++ รักเตงนะ
++ กระจอกหรอ! 555+
++ ฝันดีนะจ๊ะ
++ วันนี้ฝนตก หนาวๆ มากอดหน่อยจิ
++ รีบนอนได้แล้วคับ
++ ไคกลับมาน๊อ?? want อีกป่าว?? ฮ่าๆๆ
++ จุ๊บ...

แต่

เวลามันต้องเดินไปเรื่อยๆ

และไม่เคยรอใคร

แต่ยังไง

ก็ยังอยากหยุดเวลาไว้เหมือนเดิม  ทั้งๆที่รู้ว่าทำไม่ได้

T_T