Storythai

 

อะฮะ... ตามหัวข้อเลยคับ เวิ่นเว้ออยู่นานจิงๆ
ปล่อยไดร้างอีกตามเคย... เง้อออ -_-"

 

 

ช่วงนี้รู้สึกว่าเวลารัดตัวจิงๆ ไม่ค่อยมีวันว่างๆมานั่งอัพไดเท่าไหร่
เพราะกว่านิคจะอัพไดได้ซักหน้านึง
ต้องนั่งอัพเปงวันเลยทีเดียว ^^"

 

แต่ที่บอกว่าเวลารัดตัวน่ะ...จิงๆแล้ว... แหะๆ...
ออกจากบ้านไปเที่ยวกะสิริทุกวันอะคับ... แป่ววว~~  ^^"

 

ก็แค่อยากใช้เวลาให้คุ้ม...

ก่อนที่อะไรๆ มันจะต้องกลับมาเปงเหมือนเดิม
ก่อนที่เราต้องอยู่ไกลกันอีกนะ... เฮ้อ... T_T
ไม่อยากให้ถึงวันนั้นเลย

 

ในเมื่อช่วงนี้ปิดเทอมก็ต้องใช้วลาให้คุ้มค่าที่สุดนะเตง
วันธรรมดาของคนอื่นๆ...
แต่เราทำให้ทุกๆวันเหล่านั้นเปงวันพิเศษสำหรับเรา 2 คน... นะ... จิงมั๊ย... ^^

 

 
:: รักไอ้อ้วนที่สุดในโลกเลยยยย ::

เมื่อวานไปตีปิงปองมาคับ สนุกดี เก็บลูกกันสนุกเลย -_-" 
ตีติดเน็ทบ้าง ตบไม่ลงบ้าง
สรุปว่าได้เหงื่อจากการวิ่งเก็บลูกปิงปองนั่นเอง... เหอๆ...
ยังไงก็ได้ออกกำลังกายอะนะ 555+

 

แต่โดนสิริตบอัดไปหลายลูกเลย แค่มองดูคนวิ่งออกกำลังกายเฉยๆ แค่นั้นเอง -_-"
คริๆ รักเตงคนเดียวนะคับบบ แต่ชอบแกล้งให้เตงหึง น่ารักดี ^^
เหงเตงหึงเค้าแล้วมีความสุข ถึงแม้จะเจ็บตัวไปบ้างก็เหอะ --"

 

 

นอกจากออกจากบ้าน เที่ยวทุกวัน นิคก็มีสาระอยู่บ้างคับ ถึงแม้มันจะน้อยนิดก็เหอะ -_-"

 

นิคไปทำงาน part time คับ ไปจัดเบรคนิดหน่อย
(ขอบอกว่า...งานสบายได้อีก 555+)

 

เหงมั๊ยว่ามีสาระอยู่นะเนี่ยยยย

 

ที่จิงแล้วคุณแม่จับไปทำงานตะหาก 555+
เหงว่าออกจากบ้านทุกวัน เที่ยวตลอด คุณแม่เลยจับไปฝากงานซะเลย -_-"

 

จัดเหมือนเบรคในโรงแรมอะคับ แค่ไม่ได้จัดในโรงแรม แต่ไปจัดในบริษัท
(ไม่ขอเอ่ยชื่อบริษัทแล้วกัน ^^)

 

:: สถานที่ที่นิคทำงานอยู่ ::

 

 

Coffee Club นะคับ ไม่ใช่! Coffee Prince 555+

วันแรกที่นิคไปทำงาน เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกันคับ
จัดเบรค ห้าร้อยกว่าชุด!! -_-"

 

แต่ก็แค่วันแรกเท่านั้นที่เจอศึกหนัก
วันต่อๆไป.......... ไม่มีไรทำ -_-"
จัดเบรคเช้า เบรคบ่าย เบรคละไม่เกิน 50 ชุดซะที ใช้เวลาจัดแป๊บเดียวก็เสดแระ

 

ส่วนเวลาที่เหลือ นี่เลยยยย...
(รูปมันฟ้อง ^^")

 

:: สมแล้วที่เพื่อนๆที่มหาลัยเรียก โฟนนี่ ::

 

อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...ไม่ต้องมาว่านิคอู้งานนะ
คือมันเปงช่วงว่างงานอะคับ
ช่วงเช้า เริ่มงานประมาณ 9.00 am. จัดเบรค รอเขารับเบรค -----> ว่าง!!
ช่วงบ่าย เริ่มงานประมาณบ่าย บ้างวันก็บ่ายสอง จัดเบรค รอเขารับเบรค -----> ว่างอีกแล้ว!!
รอกลับห้าโมงเย็นพร้อมคุณแม่ พอดีคุณแม่ก็ทำงานใกล้ๆกัน

 

ช่วงไหนที่มีเวลาว่าง >> จากรูปเลย คริๆ
...ไม่ต้องมีคำบรรยายใดๆให้ลึกซึ้ง...
ว่างปุ๊บ! หยิบโทรสับเลยคับ กดเบอร์สิริทันที!
(ไม่รู้จะคิดถึงอะไรกันหนักหนา ^^)

 

ก็อย่างที่บอก...อยากใช้เวลาให้คุ้มค่าที่สุด
เดือนพฤษภา... เหลืออีกแค่เดือนเดียวเท่านั้น เราก็ต้องกลับไปเรียนกันคนละทีอีกแล้ว T_T

 

 

บางทีก็แอบคิดว่า...
ถ้าเราคบกันไปนานๆ เราจะยังคิดถึงกันแบบนี้อยู่อีกมั๊ย?
ยังอยากจะตัวติดกันแบบนี้ตลอดเวลาอยู่รึป่าว?

 

จะถึงจุดอิ่มตัวเหมือนคู่อื่นๆที่เขาเอาเหตุผลนี้มาเลิกกันมั๊ย?

 

แล้วถ้าอยู่ไกลๆกันแบบนี้ อีก 3 ปี เราจะเปงยังไง?

จากที่ต้องเจอกันทุกๆวัน ไปไหนก็ไปด้วยกันทุกที่ ค่อยดูแลกันอยู่ใกล้ๆ
อีกเดือนนึง ก็ต้องไปไหนคนเดียวอีกแล้ว T_T
คำว่า อดทนนะ ยังใช้ได้กะเราอยู่รึป่าว?
คำว่า รักแท้มันจะแพ้ใกล้ชิดมั๊ยนะ?

 

เหอๆๆ... ว่างงานจัดคับ มานั่งอยู่คนเดียวเงียบๆ
บางทีก็คิดอะไรวุ่นวายไปหมด

 

แต่คำตอบที่นิคคิดได้ในตอนนี้...

"ทำไมคิดมากยังงี้ว่ะ ว่างจัดนะเนี่ยคุณ"
"มันยังมาไม่ถึงซะอย่าง"
"ทำวันนี้ให้ดีที่สุด ยังใช้ได้เสมอ"
"ทุกๆวัน คือ วันพิเศษของเราก็พอแล้วหนิ"
"ตอนนี้ ของแค่มีเธอ"
"อีก 3 ปี แล้วไง มันผ่านมาได้ตั้งปีนึงแล้วหนิ"
"เชื่อใจกัน มั่นใจกัน"
"มีอะไรจะต้องกัวอีก ในเมื่อตอนนี้...นิคมีสิริอยู่..."
"มีอะไรจะต้องกัวอีก ในเมื่อตอนนี้...เรารักกัน..."

 "คำว่า ตลอดไป เราสร้างมันได้เอง ^____^"

 

:: ตลอดไป ::

 

เดือนพฤษภา... เดือนหน้านี่เอง สิริอาจจะกลับปลายเดือน
แต่เดือนนี้นี่เอง มันมีวันสำคัญของเราอยู่ ใช่มั๊ยเตง ^^
จะปีหนึ่งแล้วนะ... 18 พฤษภา
เร็วจัง... เผลอแป๊บเดียวปีหนึ่งซะแล้ว
ยังจำวันนั้นได้มั๊ย 18 พฤษภา นิคเขิลสุดๆเลย 555+
อย่าเพิ่งกลับนะ 18 พฤษภา อย่าเพิ่งกลับน้า...

ที่จิงนิคกะสิริรู้จักกันมานานแระ
แต่ต่างคนก็ต่างไม่แน่ใจ กว่าจะตกลงคบกันจิงๆ ก็นู้น 18 พฤษภา

เอาไว้ ถึงวันครบรอบเมื่อไหร่ จะมาเล่าให้ฟังอีกทีนะค้าบบบบ ^^
มีเรื่องวุ่นๆอีกเยอะจิงๆ

เด๋วเล่าหมด แล้วจะไม่มีอะไรอัพ 555+ (คิดได้)

 

 

 

 

 ::::  ที่บอกว่ารักให้ฟัง ที่ย้ำให้เธอหมดใจ
ไม่เคยคิดหวังว่าคำตอบนั้นจะดีจะร้ายยังไง
แต่ใครจะรู้ว่าเรานั้นเหลือเวลาเท่าไร
แค่อยากให้ฟัง ทุกๆถ้อยคำ ฉันต้องการจะบอกว่าฉันรักเธอ

ก็ฉันรักเธอ…ก็เธอช่างมีคุณค่ากว่าสิ่งไหน
...ว่าฉันรักเธอ...  :::: 

 

 

P.S. ++ พุ่งนี้ต้องไปเปง Coffee Prince อีกแระ เย่ยยยย 555+
++ ไว้วันหลังค่อยไปว่ายน้ำกันนะ
++ รักคุณนะ รักเตงนะ รักเทอนะ รักอ้วนนะ
++ 13 พฤษภารออยู่นะเว่ กะเมาเต็มที่ ฮิ้วววว
++ อยากกิน BBQ Hut
++ โครงการเยอะจิงๆ -_-"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อะฮะ... ตามหัวข้อเลยคับ เวิ่นเว้ออยู่นานจิงๆ
ปล่อยไดร้างอีกตามเคย... เง้อออ -_-"

 

 

ช่วงนี้รู้สึกว่าเวลารัดตัวจิงๆ ไม่ค่อยมีวันว่างๆมานั่งอัพไดเท่าไหร่
เพราะกว่านิคจะอัพไดได้ซักหน้านึง
ต้องนั่งอัพเปงวันเลยทีเดียว ^^"

 

แต่ที่บอกว่าเวลารัดตัวน่ะ...จิงๆแล้ว... แหะๆ...
ออกจากบ้านไปเที่ยวกะสิริทุกวันอะคับ... แป่ววว~~  ^^"

 

ก็แค่อยากใช้เวลาให้คุ้ม...

ก่อนที่อะไรๆ มันจะต้องกลับมาเปงเหมือนเดิม
ก่อนที่เราต้องอยู่ไกลกันอีกนะ... เฮ้อ... T_T
ไม่อยากให้ถึงวันนั้นเลย

 

ในเมื่อช่วงนี้ปิดเทอมก็ต้องใช้วลาให้คุ้มค่าที่สุดนะเตง
วันธรรมดาของคนอื่นๆ...
แต่เราทำให้ทุกๆวันเหล่านั้นเปงวันพิเศษสำหรับเรา 2 คน... นะ... จิงมั๊ย... ^^

 

 
:: รักไอ้อ้วนที่สุดในโลกเลยยยย ::

เมื่อวานไปตีปิงปองมาคับ สนุกดี เก็บลูกกันสนุกเลย -_-" 
ตีติดเน็ทบ้าง ตบไม่ลงบ้าง
สรุปว่าได้เหงื่อจากการวิ่งเก็บลูกปิงปองนั่นเอง... เหอๆ...
ยังไงก็ได้ออกกำลังกายอะนะ 555+

 

แต่โดนสิริตบอัดไปหลายลูกเลย แค่มองดูคนวิ่งออกกำลังกายเฉยๆ แค่นั้นเอง -_-"
คริๆ รักเตงคนเดียวนะคับบบ แต่ชอบแกล้งให้เตงหึง น่ารักดี ^^
เหงเตงหึงเค้าแล้วมีความสุข ถึงแม้จะเจ็บตัวไปบ้างก็เหอะ --"

 

 

นอกจากออกจากบ้าน เที่ยวทุกวัน นิคก็มีสาระอยู่บ้างคับ ถึงแม้มันจะน้อยนิดก็เหอะ -_-"

 

นิคไปทำงาน part time คับ ไปจัดเบรคนิดหน่อย
(ขอบอกว่า...งานสบายได้อีก 555+)

 

เหงมั๊ยว่ามีสาระอยู่นะเนี่ยยยย

 

ที่จิงแล้วคุณแม่จับไปทำงานตะหาก 555+
เหงว่าออกจากบ้านทุกวัน เที่ยวตลอด คุณแม่เลยจับไปฝากงานซะเลย -_-"

 

จัดเหมือนเบรคในโรงแรมอะคับ แค่ไม่ได้จัดในโรงแรม แต่ไปจัดในบริษัท
(ไม่ขอเอ่ยชื่อบริษัทแล้วกัน ^^)

 

:: สถานที่ที่นิคทำงานอยู่ ::

 

 

Coffee Club นะคับ ไม่ใช่! Coffee Prince 555+

วันแรกที่นิคไปทำงาน เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกันคับ
จัดเบรค ห้าร้อยกว่าชุด!! -_-"

 

แต่ก็แค่วันแรกเท่านั้นที่เจอศึกหนัก
วันต่อๆไป.......... ไม่มีไรทำ -_-"
จัดเบรคเช้า เบรคบ่าย เบรคละไม่เกิน 50 ชุดซะที ใช้เวลาจัดแป๊บเดียวก็เสดแระ

 

ส่วนเวลาที่เหลือ นี่เลยยยย...
(รูปมันฟ้อง ^^")

 

:: สมแล้วที่เพื่อนๆที่มหาลัยเรียก โฟนนี่ ::

 

อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...ไม่ต้องมาว่านิคอู้งานนะ
คือมันเปงช่วงว่างงานอะคับ
ช่วงเช้า เริ่มงานประมาณ 9.00 am. จัดเบรค รอเขารับเบรค -----> ว่าง!!
ช่วงบ่าย เริ่มงานประมาณบ่าย บ้างวันก็บ่ายสอง จัดเบรค รอเขารับเบรค -----> ว่างอีกแล้ว!!
รอกลับห้าโมงเย็นพร้อมคุณแม่ พอดีคุณแม่ก็ทำงานใกล้ๆกัน

 

ช่วงไหนที่มีเวลาว่าง >> จากรูปเลย คริๆ
...ไม่ต้องมีคำบรรยายใดๆให้ลึกซึ้ง...
ว่างปุ๊บ! หยิบโทรสับเลยคับ กดเบอร์สิริทันที!
(ไม่รู้จะคิดถึงอะไรกันหนักหนา ^^)

 

ก็อย่างที่บอก...อยากใช้เวลาให้คุ้มค่าที่สุด
เดือนพฤษภา... เหลืออีกแค่เดือนเดียวเท่านั้น เราก็ต้องกลับไปเรียนกันคนละทีอีกแล้ว T_T

 

 

บางทีก็แอบคิดว่า...
ถ้าเราคบกันไปนานๆ เราจะยังคิดถึงกันแบบนี้อยู่อีกมั๊ย?
ยังอยากจะตัวติดกันแบบนี้ตลอดเวลาอยู่รึป่าว?

 

จะถึงจุดอิ่มตัวเหมือนคู่อื่นๆที่เขาเอาเหตุผลนี้มาเลิกกันมั๊ย?

 

แล้วถ้าอยู่ไกลๆกันแบบนี้ อีก 3 ปี เราจะเปงยังไง?

จากที่ต้องเจอกันทุกๆวัน ไปไหนก็ไปด้วยกันทุกที่ ค่อยดูแลกันอยู่ใกล้ๆ
อีกเดือนนึง ก็ต้องไปไหนคนเดียวอีกแล้ว T_T
คำว่า อดทนนะ ยังใช้ได้กะเราอยู่รึป่าว?
คำว่า รักแท้มันจะแพ้ใกล้ชิดมั๊ยนะ?

 

เหอๆๆ... ว่างงานจัดคับ มานั่งอยู่คนเดียวเงียบๆ
บางทีก็คิดอะไรวุ่นวายไปหมด

 

แต่คำตอบที่นิคคิดได้ในตอนนี้...

"ทำไมคิดมากยังงี้ว่ะ ว่างจัดนะเนี่ยคุณ"
"มันยังมาไม่ถึงซะอย่าง"
"ทำวันนี้ให้ดีที่สุด ยังใช้ได้เสมอ"
"ทุกๆวัน คือ วันพิเศษของเราก็พอแล้วหนิ"
"ตอนนี้ ของแค่มีเธอ"
"อีก 3 ปี แล้วไง มันผ่านมาได้ตั้งปีนึงแล้วหนิ"
"เชื่อใจกัน มั่นใจกัน"
"มีอะไรจะต้องกัวอีก ในเมื่อตอนนี้...นิคมีสิริอยู่..."
"มีอะไรจะต้องกัวอีก ในเมื่อตอนนี้...เรารักกัน..."

 "คำว่า ตลอดไป เราสร้างมันได้เอง ^____^"

 

:: ตลอดไป ::

 

เดือนพฤษภา... เดือนหน้านี่เอง สิริอาจจะกลับปลายเดือน
แต่เดือนนี้นี่เอง มันมีวันสำคัญของเราอยู่ ใช่มั๊ยเตง ^^
จะปีหนึ่งแล้วนะ... 18 พฤษภา
เร็วจัง... เผลอแป๊บเดียวปีหนึ่งซะแล้ว
ยังจำวันนั้นได้มั๊ย 18 พฤษภา นิคเขิลสุดๆเลย 555+
อย่าเพิ่งกลับนะ 18 พฤษภา อย่าเพิ่งกลับน้า...

ที่จิงนิคกะสิริรู้จักกันมานานแระ
แต่ต่างคนก็ต่างไม่แน่ใจ กว่าจะตกลงคบกันจิงๆ ก็นู้น 18 พฤษภา

เอาไว้ ถึงวันครบรอบเมื่อไหร่ จะมาเล่าให้ฟังอีกทีนะค้าบบบบ ^^
มีเรื่องวุ่นๆอีกเยอะจิงๆ

เด๋วเล่าหมด แล้วจะไม่มีอะไรอัพ 555+ (คิดได้)

 

 

 

 

 ::::  ที่บอกว่ารักให้ฟัง ที่ย้ำให้เธอหมดใจ
ไม่เคยคิดหวังว่าคำตอบนั้นจะดีจะร้ายยังไง
แต่ใครจะรู้ว่าเรานั้นเหลือเวลาเท่าไร
แค่อยากให้ฟัง ทุกๆถ้อยคำ ฉันต้องการจะบอกว่าฉันรักเธอ

ก็ฉันรักเธอ…ก็เธอช่างมีคุณค่ากว่าสิ่งไหน
...ว่าฉันรักเธอ...  :::: 

 

 

P.S. ++ พุ่งนี้ต้องไปเปง Coffee Prince อีกแระ เย่ยยยย 555+
++ ไว้วันหลังค่อยไปว่ายน้ำกันนะ
++ รักคุณนะ รักเตงนะ รักเทอนะ รักอ้วนนะ
++ 13 พฤษภารออยู่นะเว่ กะเมาเต็มที่ ฮิ้วววว
++ อยากกิน BBQ Hut
++ โครงการเยอะจิงๆ -_-"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ไม่ได้อัพซะนานเลย

ไม่รู้จะพิมพ์อารัยดี

เขิลๆ 555+

มาอัพให้อ้วนหายคิดถึงเฉยๆนี่แหละ

ตอนนี้สุขภาพย่ำแย่มาก  เสียงไม่ค่อยจะมีแล้ว

เมื่อวานไปออดิชั่นวงดนตรีเล่นที่ถนนข้าวเหนียว เวที Best Radio

จับได้วงแรกซะงั้น แอบตื่นเต้น มือสั่นเลยทีเดียว 555+

ไมค์ก็ไม่ค่อยดีด้วยอ่ะ ร้องๆไปเสียงไม่ดัง ร้องเพลง I will Survive ร้องๆไป คำว่าviveไม่ออกซะงั้น

แต่ก็ออผ่านแระนะ ใครว่างๆก็ไปดูนะจ๊ะ วันที่ 13 บ่ายๆ

แปปๆ  -_-''

ขอตัวไปเช็ดน้ำมูกก่อน

มาแระๆ

แบบว่าตอนนี้เปงหวัด น้ำมูกไหล ไอ  มีเสมหะ

เฮ้อออออ........  เหนื่อยกับชีวิต

คุณน้าก็ให้ดื่มน้ำอุ่นอยู่อ่ะตอนนี้  ซึ่งอากาศแบบว่า

"ร้อนได้อีก" แทนที่จะได้ดื่นน้ำเย็นๆ กินไอติมเย็นๆ กลับต้องมาดื่มน้ำอุ่นซะงั้น

พุ่งนี้ต้องซ้อมซะด้วยสิ

แล้วจะมีเสียงมั้ย ฮะ

Bring me to life อ่ะ

ฉันจะรอดมั้ยเนี่ย

 

โอ้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

เซงชีวิต

 

พุ่งนี้ยังมีอะไรให้ลุ้นอีก

ขอให้ลูกติดเถอะ

สาธุ

 

ถึงเธอนะคะไอ้อ้วน

 

ตอนนี้เค้าไม่สบาย

มาอยู่ใกล้ๆสิ

ไม่รู้จักมาดูแลเล๊ย

ไอ้อ้วนเอ๊ย

มานอนบ้านอาม่าเลยวันนี้ 5 5 5

วันนี้จะได้เจอเตงมั้ยอ่ะอ้วน

คิดถึงอ่า

ป.ล.ร้อน

ป.ล.ล.ร้อนมากๆ

ป.ล.ล.ล.ร้อนได้อีก

ป.ล.ล.ล.ลคิดถึงมากที่สุด

 

อะฮะ... ตามหัวข้อเลยคับ เวิ่นเว้ออยู่นานจิงๆ
ปล่อยไดร้างอีกตามเคย... เง้อออ -_-"

 

 

ช่วงนี้รู้สึกว่าเวลารัดตัวจิงๆ ไม่ค่อยมีวันว่างๆมานั่งอัพไดเท่าไหร่
เพราะกว่านิคจะอัพไดได้ซักหน้านึง
ต้องนั่งอัพเปงวันเลยทีเดียว ^^"

 

แต่ที่บอกว่าเวลารัดตัวน่ะ...จิงๆแล้ว... แหะๆ...
ออกจากบ้านไปเที่ยวกะสิริทุกวันอะคับ... แป่ววว~~  ^^"

 

ก็แค่อยากใช้เวลาให้คุ้ม...

ก่อนที่อะไรๆ มันจะต้องกลับมาเปงเหมือนเดิม
ก่อนที่เราต้องอยู่ไกลกันอีกนะ... เฮ้อ... T_T
ไม่อยากให้ถึงวันนั้นเลย

 

ในเมื่อช่วงนี้ปิดเทอมก็ต้องใช้วลาให้คุ้มค่าที่สุดนะเตง
วันธรรมดาของคนอื่นๆ...
แต่เราทำให้ทุกๆวันเหล่านั้นเปงวันพิเศษสำหรับเรา 2 คน... นะ... จิงมั๊ย... ^^

 

 
:: รักไอ้อ้วนที่สุดในโลกเลยยยย ::

เมื่อวานไปตีปิงปองมาคับ สนุกดี เก็บลูกกันสนุกเลย -_-" 
ตีติดเน็ทบ้าง ตบไม่ลงบ้าง
สรุปว่าได้เหงื่อจากการวิ่งเก็บลูกปิงปองนั่นเอง... เหอๆ...
ยังไงก็ได้ออกกำลังกายอะนะ 555+

 

แต่โดนสิริตบอัดไปหลายลูกเลย แค่มองดูคนวิ่งออกกำลังกายเฉยๆ แค่นั้นเอง -_-"
คริๆ รักเตงคนเดียวนะคับบบ แต่ชอบแกล้งให้เตงหึง น่ารักดี ^^
เหงเตงหึงเค้าแล้วมีความสุข ถึงแม้จะเจ็บตัวไปบ้างก็เหอะ --"

 

 

นอกจากออกจากบ้าน เที่ยวทุกวัน นิคก็มีสาระอยู่บ้างคับ ถึงแม้มันจะน้อยนิดก็เหอะ -_-"

 

นิคไปทำงาน part time คับ ไปจัดเบรคนิดหน่อย
(ขอบอกว่า...งานสบายได้อีก 555+)

 

เหงมั๊ยว่ามีสาระอยู่นะเนี่ยยยย

 

ที่จิงแล้วคุณแม่จับไปทำงานตะหาก 555+
เหงว่าออกจากบ้านทุกวัน เที่ยวตลอด คุณแม่เลยจับไปฝากงานซะเลย -_-"

 

จัดเหมือนเบรคในโรงแรมอะคับ แค่ไม่ได้จัดในโรงแรม แต่ไปจัดในบริษัท
(ไม่ขอเอ่ยชื่อบริษัทแล้วกัน ^^)

 

:: สถานที่ที่นิคทำงานอยู่ ::

 

 

Coffee Club นะคับ ไม่ใช่! Coffee Prince 555+

วันแรกที่นิคไปทำงาน เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกันคับ
จัดเบรค ห้าร้อยกว่าชุด!! -_-"

 

แต่ก็แค่วันแรกเท่านั้นที่เจอศึกหนัก
วันต่อๆไป.......... ไม่มีไรทำ -_-"
จัดเบรคเช้า เบรคบ่าย เบรคละไม่เกิน 50 ชุดซะที ใช้เวลาจัดแป๊บเดียวก็เสดแระ

 

ส่วนเวลาที่เหลือ นี่เลยยยย...
(รูปมันฟ้อง ^^")

 

:: สมแล้วที่เพื่อนๆที่มหาลัยเรียก โฟนนี่ ::

 

อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...ไม่ต้องมาว่านิคอู้งานนะ
คือมันเปงช่วงว่างงานอะคับ
ช่วงเช้า เริ่มงานประมาณ 9.00 am. จัดเบรค รอเขารับเบรค -----> ว่าง!!
ช่วงบ่าย เริ่มงานประมาณบ่าย บ้างวันก็บ่ายสอง จัดเบรค รอเขารับเบรค -----> ว่างอีกแล้ว!!
รอกลับห้าโมงเย็นพร้อมคุณแม่ พอดีคุณแม่ก็ทำงานใกล้ๆกัน

 

ช่วงไหนที่มีเวลาว่าง >> จากรูปเลย คริๆ
...ไม่ต้องมีคำบรรยายใดๆให้ลึกซึ้ง...
ว่างปุ๊บ! หยิบโทรสับเลยคับ กดเบอร์สิริทันที!
(ไม่รู้จะคิดถึงอะไรกันหนักหนา ^^)

 

ก็อย่างที่บอก...อยากใช้เวลาให้คุ้มค่าที่สุด
เดือนพฤษภา... เหลืออีกแค่เดือนเดียวเท่านั้น เราก็ต้องกลับไปเรียนกันคนละทีอีกแล้ว T_T

 

 

บางทีก็แอบคิดว่า...
ถ้าเราคบกันไปนานๆ เราจะยังคิดถึงกันแบบนี้อยู่อีกมั๊ย?
ยังอยากจะตัวติดกันแบบนี้ตลอดเวลาอยู่รึป่าว?

 

จะถึงจุดอิ่มตัวเหมือนคู่อื่นๆที่เขาเอาเหตุผลนี้มาเลิกกันมั๊ย?

 

แล้วถ้าอยู่ไกลๆกันแบบนี้ อีก 3 ปี เราจะเปงยังไง?

จากที่ต้องเจอกันทุกๆวัน ไปไหนก็ไปด้วยกันทุกที่ ค่อยดูแลกันอยู่ใกล้ๆ
อีกเดือนนึง ก็ต้องไปไหนคนเดียวอีกแล้ว T_T
คำว่า อดทนนะ ยังใช้ได้กะเราอยู่รึป่าว?
คำว่า รักแท้มันจะแพ้ใกล้ชิดมั๊ยนะ?

 

เหอๆๆ... ว่างงานจัดคับ มานั่งอยู่คนเดียวเงียบๆ
บางทีก็คิดอะไรวุ่นวายไปหมด

 

แต่คำตอบที่นิคคิดได้ในตอนนี้...

"ทำไมคิดมากยังงี้ว่ะ ว่างจัดนะเนี่ยคุณ"
"มันยังมาไม่ถึงซะอย่าง"
"ทำวันนี้ให้ดีที่สุด ยังใช้ได้เสมอ"
"ทุกๆวัน คือ วันพิเศษของเราก็พอแล้วหนิ"
"ตอนนี้ ของแค่มีเธอ"
"อีก 3 ปี แล้วไง มันผ่านมาได้ตั้งปีนึงแล้วหนิ"
"เชื่อใจกัน มั่นใจกัน"
"มีอะไรจะต้องกัวอีก ในเมื่อตอนนี้...นิคมีสิริอยู่..."
"มีอะไรจะต้องกัวอีก ในเมื่อตอนนี้...เรารักกัน..."

 "คำว่า ตลอดไป เราสร้างมันได้เอง ^____^"

 

:: ตลอดไป ::

 

เดือนพฤษภา... เดือนหน้านี่เอง สิริอาจจะกลับปลายเดือน
แต่เดือนนี้นี่เอง มันมีวันสำคัญของเราอยู่ ใช่มั๊ยเตง ^^
จะปีหนึ่งแล้วนะ... 18 พฤษภา
เร็วจัง... เผลอแป๊บเดียวปีหนึ่งซะแล้ว
ยังจำวันนั้นได้มั๊ย 18 พฤษภา นิคเขิลสุดๆเลย 555+
อย่าเพิ่งกลับนะ 18 พฤษภา อย่าเพิ่งกลับน้า...

ที่จิงนิคกะสิริรู้จักกันมานานแระ
แต่ต่างคนก็ต่างไม่แน่ใจ กว่าจะตกลงคบกันจิงๆ ก็นู้น 18 พฤษภา

เอาไว้ ถึงวันครบรอบเมื่อไหร่ จะมาเล่าให้ฟังอีกทีนะค้าบบบบ ^^
มีเรื่องวุ่นๆอีกเยอะจิงๆ

เด๋วเล่าหมด แล้วจะไม่มีอะไรอัพ 555+ (คิดได้)

 

 

 

 

 ::::  ที่บอกว่ารักให้ฟัง ที่ย้ำให้เธอหมดใจ
ไม่เคยคิดหวังว่าคำตอบนั้นจะดีจะร้ายยังไง
แต่ใครจะรู้ว่าเรานั้นเหลือเวลาเท่าไร
แค่อยากให้ฟัง ทุกๆถ้อยคำ ฉันต้องการจะบอกว่าฉันรักเธอ

ก็ฉันรักเธอ…ก็เธอช่างมีคุณค่ากว่าสิ่งไหน
...ว่าฉันรักเธอ...  :::: 

 

 

P.S. ++ พุ่งนี้ต้องไปเปง Coffee Prince อีกแระ เย่ยยยย 555+
++ ไว้วันหลังค่อยไปว่ายน้ำกันนะ
++ รักคุณนะ รักเตงนะ รักเทอนะ รักอ้วนนะ
++ 13 พฤษภารออยู่นะเว่ กะเมาเต็มที่ ฮิ้วววว
++ อยากกิน BBQ Hut
++ โครงการเยอะจิงๆ -_-"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ไม่ได้อัพซะนานเลย

ไม่รู้จะพิมพ์อารัยดี

เขิลๆ 555+

มาอัพให้อ้วนหายคิดถึงเฉยๆนี่แหละ

ตอนนี้สุขภาพย่ำแย่มาก  เสียงไม่ค่อยจะมีแล้ว

เมื่อวานไปออดิชั่นวงดนตรีเล่นที่ถนนข้าวเหนียว เวที Best Radio

จับได้วงแรกซะงั้น แอบตื่นเต้น มือสั่นเลยทีเดียว 555+

ไมค์ก็ไม่ค่อยดีด้วยอ่ะ ร้องๆไปเสียงไม่ดัง ร้องเพลง I will Survive ร้องๆไป คำว่าviveไม่ออกซะงั้น

แต่ก็ออผ่านแระนะ ใครว่างๆก็ไปดูนะจ๊ะ วันที่ 13 บ่ายๆ

แปปๆ  -_-''

ขอตัวไปเช็ดน้ำมูกก่อน

มาแระๆ

แบบว่าตอนนี้เปงหวัด น้ำมูกไหล ไอ  มีเสมหะ

เฮ้อออออ........  เหนื่อยกับชีวิต

คุณน้าก็ให้ดื่มน้ำอุ่นอยู่อ่ะตอนนี้  ซึ่งอากาศแบบว่า

"ร้อนได้อีก" แทนที่จะได้ดื่นน้ำเย็นๆ กินไอติมเย็นๆ กลับต้องมาดื่มน้ำอุ่นซะงั้น

พุ่งนี้ต้องซ้อมซะด้วยสิ

แล้วจะมีเสียงมั้ย ฮะ

Bring me to life อ่ะ

ฉันจะรอดมั้ยเนี่ย

 

โอ้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

เซงชีวิต

 

พุ่งนี้ยังมีอะไรให้ลุ้นอีก

ขอให้ลูกติดเถอะ

สาธุ

 

ถึงเธอนะคะไอ้อ้วน

 

ตอนนี้เค้าไม่สบาย

มาอยู่ใกล้ๆสิ

ไม่รู้จักมาดูแลเล๊ย

ไอ้อ้วนเอ๊ย

มานอนบ้านอาม่าเลยวันนี้ 5 5 5

วันนี้จะได้เจอเตงมั้ยอ่ะอ้วน

คิดถึงอ่า

ป.ล.ร้อน

ป.ล.ล.ร้อนมากๆ

ป.ล.ล.ล.ร้อนได้อีก

ป.ล.ล.ล.ลคิดถึงมากที่สุด

 

 

วันนี้ขออัพไดเพื่อไอ้อ้วนเลย
เหงอ้อนนิคมานานแล้วตั้งแต่กลับจากเสม็ด ให้นิคอัพได
วันนี้อัพแล้วนะจ๊ะ ขอบอกว่ายาววววมาก
ไคที่ไม่ได้สนใจอ่านจิงๆ ขอแนะนำให้ปิดไปเลย ^_____^

 

26 - 29 มีนาคม 2551

 

:: ความทรงจำดีๆ เค้ารักเตงนะ ::

4 วัน 3 คืน ที่ไปหยุดพักสมอง
ไปพักผ่อน...

 

 แต่จุดประสงค์จิงๆแล้ว...ไปหาที่สวีทกะไอ้อ้วนมาตะหาก 555+
วิดดด~~วิ้วววว~~

 

:: ไอ้อ้วนเอ๊ย ::

การเดินทางครั้งนี้ มีเพื่อนๆ ร่วมเดินทางกะเราอีก 10 คน
รวมเปง 12 คนพอดี เหมารถตู้กันไปเลย ^____^

นั่งรถออกจากขอนแก่นเวลา 12.00 am ของวันที่ 26
แวะไปรับเฮียหมูกะน้องเมที่นครราชสีมา
(โคราชนั้นแหละ -_-" ไม่รู้จะเรียกให้มันยาวทำไม เวิ้นเว้อว่ะ)
ถึงโคราชประมาณตีห้ากว่าๆ นั่งรอเฮียหมูกะน้องเม นั่งรถทัวร์จากกรุงเทพมาโคราช
ประมาณ 20 นาทีได้มั้ง พอดีรถตู้ถึงก่อนรถทัวร์

 

เมื่อเพื่อนๆครบแล้ว ก็ออกเดินทางกันต่อไปเลย ลุยยยยย!!!

 

จุดมุ่งหมายที่จะไปที่แรกคือ "เกาะเสม็ด"
ซึ่งสิ่งแรกที่เราต้องทำ คือ ต้องรวบรวมสมาธิ แล้ว ตั้งสติให้มั่น
ท่องไว้ในใจว่า "ท่าเรือเพ...ท่าเรือเพ..."
ไม่ใช่!! "ท่าเรือบ้านเพ" จำไว้!! แล้วอย่าสับสนเป็นอันขาด 555+

นิคก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องตั้งชื่อให้สับสนได้ขนาดนี้
การมาเสม็ดครั้งนี้ เป็นการมาครั้งที่ 2 ของนิคและสิริ
ปี 2550 ก็เพิ่งมาช่วงซัมเมอร์เหมือนกัน จำได้ว่าครั้งนั้นสับสนท่าเรือกันยกใหญ่
ต้องโทรถามที่พักถึง 2-3 รอบเลยทีเดียว

แต่ปีนี้ ว่ะฮ่าๆๆๆๆๆ ข้าจำได้แล้วโว๊ยยยยย!!! "ท่าเรือเพ"
(ไม่รู้จะสะใจอะไรนักหนา...แหะๆ ^^")

 

ไปถึงที่ท่าเรือเพประมาณแปดโมงกว่าหรือเก้าโมงได้มั้ง
นิคก็จำไม่ค่อยได้ ที่จำได้ก็คือ นิคหลับตลอดทาง -_-"

 

จากนั้นไม่นาน เราต้องเปลี่ยนจากการเดินทางทางบก เป็นทางน้ำ

อัตราค่าโดยสารมีให้ 2 ทางเรื่อง (ยังกะเสนอขายสินค้า 555+)
- เรือช้า 100 บาท /คน (จำไม่ได้ว่าไป-กลับรึป่าว)
- Speed Boat (อันนี้ชอบเปงพิเศษ)

 

และทางเลือกที่เราทั้ง 12 คน ลงมติเลือก ก็คือ

Speed Boat !!
ต่อรองราคากันซักพัก ราคาที่ได้คือ
เหมาไปเที่ยวละ 1200 บาท เหมาไป-กลับ 2400 บาท
ส่งถึงหาดทรายแก้วหน้าที่พักเลย รวดเร็ว สะดวกสบาย
แถมตอนนั่ง มันส์ จิงๆ ชอบจัง ^^ ต้องกระโดดๆอยู่บนเรือ เล่นเอาเข่าทรุดไปหลายราย 555+
คิดถูกแล้วที่ไม่มีไคกินข้าวก่อนลงเรือ ไม่งั้น...

ส่วนเรื่องที่พัก ---> "สินสมุทร"
ห้อง 2 คน 700 บาท/คืน (ห้องพัดลม)
ห้อง 6 คน น่าจะ 1800 หรือ 2000 บาท/คืน (ห้องพัดลม) จำไม่ค่อยได้ -_-"
ราคาน่าจะประมาณนี้นะ ถ้าไม่สับสนกับที่อื่น
เพราะกว่าจะหาที่พักถูกๆหน่อย เปิดดูซะหลายเวป ไม่รู้จะจำสับสนกันรึป่าว 555+
พวกนิคจองห้อง 2 คน 3 ห้อง ห้อง 6 คน 1 ห้อง ซึ่งมีห้องเดียว
นิคกะสิริพักห้อง 2 คน *o*

นี้ไม่ได้โฆษณา  ให้สินสมุทรนะค้าบบบบ ขอบอกไว้ก่อน
แต่นิค สิริ และเพื่อนอีก 10 คน พักที่นี้
เลยเล่าประสบการณ์ให้ฟัง
เผื่อมีคนที่กำลังจะไปเสม็ดแต่ยังไม่มีข้อมูลหลงเข้ามาในไดหน้านี้ อาจจะใช้ประโยชน์ได้ 555+
(คิดไปนู้นนนนนน -_-")

 

 

26 มีนา 51 ที่เกาะเสม็ด

วันแรกที่ไปถึงคับ ถึงเกาะเลย ประมาณเก้าโมงกว่า นั่งสปีทโบ้ทมาแป๊บเดียวก็ถึง
แทบจะไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากรอให้แดดลงซักหน่อยแล้วลงเล่นน้ำ

แต่ผิดแผนเล็กน้อย นิคดันโดน..โดน..ไควะ!! (จำไม่ได้ว่าไค) ทำน้ำแตงโมปั่นหกใส่กางเกง ซะงั้น -_-"
แผนที่วางไว้ว่าจะลงเล่นน้ำตอนไม่มีแดด เลยล่มซะเลย
ไหนๆก็เปียกแล้ววะ แดดก็แดด
ลากตัวเฮียหมูลงเล่นน้ำซะให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย 555+
จิงๆแล้วอยากลงเล่นน้ำตั้งแต่มาถึงเลย น้ำทะเลใสๆ น่าเล่นจิงๆ

 

 
:: นี้เลยคนทางซ้ายมือ โฉมหน้าของเฮียหมู ::

ที่เรียก เฮียหมูๆ หลายๆคนอาจเข้าใจผิดว่าเปงบุรุษ
แต่จิงๆแล้วเธอคือสาวสวยนี้เอง เฮฮาได้ทุกที่ มีเฮียหมูที่ไหนความเงียบสงบจะหายไป 555+
เพราะเธอเปงคนสนุก อารมณ์ดี เฮฮาได้ตลอดทุกที่จิงๆ ^^

 

คนต่อไปที่อยากแนะนำ คนนี้เลย

:: อะไรเอ๊ย? ไม่เข้าพวก = ปั๊กเป้า ::

ขวามือสุดเลย เจ้าปั๊กเป้า หรือชื่อเล่นจิงๆของเธอคือ ปิ๊ก นั้นเอง
ปั๊กเป้า เปงฉายาที่เพื่อนๆร่วมใจกันมอบให้เธอ
ชื่อเปงปลา แต่จิงๆแล้วปิ๊กกลัวทะเลสุดๆ
แต่ที่มาเสม็ดด้วยคงเพราะเฮียหมู บีบบังคับ ข่มขู่ (เว่อร์ไปแล้ว 555+)
แต่โรคกัวทะเลของเธอ อยู่ได้ไม่นานนัก เจอนิคเล่นไสยศาสตร์เข้าซะหน่อย
ลงทะเลไปเล่นด้วยเฉยเลย แถมไม่ยอมขึ้นด้วย 555+
แต่กว่าจะลงไปเล่น พอคลื่นมาก็วิ่งขึ้นฝั่ง -_-"
เปงการลงทะเลครั้งแรกในชีวิตของเธอ

 

เล่นน้ำกันจนเหนื่อยคับ อาบน้ำ ไปหาที่กินข้าว
ต่อด้วยตั้งวงเบาๆริมหาด วู้ๆๆ
จบด้วยการเล่นคิวเลอร์บนห้อง แล้วแยกย้ายไปนอน

 

 

27 มีนา 51 ที่เกาะเสม็ด

วันที่สองในเกาะเสม็ด หลังจากกินข้าวเช้ากันเสดเรียบร้อย
นิค สิริ เฮียหมู ปิ๊ก
เช่ามอไซค์ขับรอบเกาะกัน ทางที่ไปนะ วิบากได้อีกคับพี่น้องคับ -_-"
คนที่รับภาระเปงคนขับรถจึงต้องเปงสิริ ^^"
นิคขับมอไซค์ไม่คล่อง ชีเหมาะแล้วกะงานนี้ 555+

ค่าเช่า ประมาณ 300-400/วัน

:: มันส์ ::

:: เฮียหมูกะปั๊กเป้า ::

ขับไปขับมา บ่ายแระ กองทัพต้องเดินด้วยท้องคับ
เราทั้ง 4 คนเลยแวะกินข้าวกันที่อ่าววงเดือน

อ่าววงเดือนนี้ ก็คึกคักไม่แพ้หาดทรายแก้วเหมือนกัน
แต่หาดสั้นกว่าหาดทรายแก้ว มีห่วงยางหลายแบบจิงๆ เยอะกว่าหาดทรายแก้วอีก

เหงมาแค่ 4 คน แต่ปริมาณที่กินเข้าไปนั้นประมาณ 10 คนได้ -_-"

 

 

 

28 มีนา 51

ช่วงสายๆหน่อย ก็เช็คเอ๊าท์ออกจากเกาะมุ่งตรงไปยัง สมุทรสงคราม
ไปตลาดน้ำอัมพวากัน ^______^

มัวแต่เวิ้นเว้อกันมากไปหน่อย ฮ่าๆๆๆๆ
กว่าจะถึงอัมพวาก็ประมาณ สี่โมงเย็น

ไปถึงทั้งๆที่ยังไม่มีที่พัก กะไปตายเอาดาบหน้า
จาก 12 คนคับ ส่งตัวแทนไปหาที่พัก (กลางแดด -_-") 5 คน
ร้อนได้อีก (อยากนั่งอยู่บนรถตู้เนาะ แอร์เย็นๆ)
อาสาน เฮียหมู ปิ๊ก แพน สิริ นิค คือผู้ที่ไปหาที่พัก
เดินซะทั่วเลย ข้ามไปฝากนู้นฝากนี้ หาที่พักไม่ได้ซะที
ที่พักเต็มหมด บ้างที่ก็ไม่พอให้พักได้ทั้ง 12 คน -_-"

แต่คนที่อัมพวาน่ารักกันจิงๆ ไปแล้วรู้สึกอบอุ่นดีนะ ^______^
เขารู้ว่าเรายังหาที่พักไม่ได้ เขาก็แนะนำให้ไปถามตรงนู้นตรงนี้
บางที่ลงทุนโทรไปถามหาที่พักที่อื่นให้เลย

หรือบางที่ราคาที่พักแพงไป แทนที่เขาจะโน้มน้าวให้เราพักกับเขา
ซึ่งตอนนี้เราก็ยังหาที่พักไม่ได้ แต่เค้ากลับแนะนำที่พักที่อื่นให้เราลองไปถามดู
ไปพักที่อัมพวาแล้วรู้สึกอบอุ่นจิงๆเลยยยยย
คนที่นู้นมีรอยยิ้มที่จิงใจให้เราได้ตลอดเลย
ประทับใจสุดๆ

สุดท้ายก็ได้ที่พักซะที่ เหนื่อยยยยยยย

:: บ้านเลียบนที คุณป้าที่นี้ใจดีมากๆเลย ::

กว่าจะได้ที่พัก เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน
แดดแรงไปหน่อย แต่เหงปลาตีนด้วยตื่นเต้นๆ เพิ่งเคยเหงตัวเปงๆ 555+

ค่าที่พัก 12 คน คนละ 200 บาท
แยกเปง 2 ห้อง ชาย-หญิง

:: ห้องใหญ่ดีจิงๆ ตั้งวงได้สบาย *o* ::

เมื่อหาที่พักได้แล้ว "ตลาดน้ำอัมพวา" รอเราอยู่

จากนั้นประมาณ 19.30 pm ไปนั่งเรือชมหิ่งห้อยกัน
นั่งหน้าสุด ข้างๆสิริ มีความสุขที่สุดเลยไอ้อ้วน นั่งจับมือกันดูหิ่งห้อยตอนกลางคืน
โรแมนติกมั๊ยอ้วน แต่เค้าก็รักเตงนะ

คืนนี้ที่อัมพวา คิดผิดซะแล้วที่ให้พวกเราเข้าไป
จากเมืองที่เงียบสงบ
แต่พอเราเข้าไปเท่านั้นแหละ 555+
ทั้งๆที่เราพยายามเงียบที่สุดแล้ว แต่ห้องเปงห้องไม้ติดกัน
เสียงจึงทะลุไปห้องอื่นได้ง่ายๆ

โดยเฉพาะน้องเมของเรา
มีแอลในเส้นเลือดมากไปหน่อยอั้วลั่ว วุ่นวายกันทั้งห้อง

:: ถืออะไรอยู่? ::

จากรูปขอบรรยายหน่อยแระกัน
คนที่ถือไอ้ขวดอะไรก็ไม่รู้อยู่ในมือ
คือคนที่นิคเรียกว่าน้องเมนั้นเอง ที่เรียก ไม่ใช่เพราะเธออายุน้อยกว่าและชื่อเม
เธอคนนี้ชื่อ กิ๊ง จากภาพน่าจะนึกออกว่าทำไมเธอจึงมีฉายาว่า น้องเม
(น้องเม = น้องเมไร)

แต่สิริก็ใช่ย่อยนะจ๊า...ฮ่าๆๆๆๆๆ
ที่รักไคหว่า????

กว่าจะสงบ ต้องรบกวนคุณป้ามาเห้องตอนตี 2
ขอโทษคุณป้าจิงๆ T_T

ก่อนออกจากที่พัก พวกเราก็ขอโทษคุณป้ากันใหญ่
คุณป้าใจดีจิงๆ ไม่ว่าเราซักคำ
ขอบคุณค้าบบบ
แล้วจะไปรบกวนใหม่นะป้า ^^

 

 

สนุกจิงๆ ประสบการณ์ที่ได้มา
คุ้มค่าที่ได้ไป ทุกๆที่เลย ประทับใจสุดๆ

แถมยังมีสิริอยู่ด้วยทุกที่ที่ไป
แค่มีเตงนะที่รัก
การเที่ยวครั้งนี้สนุกกว่าที่เคย...เพราะมีเธอ

 

เค้ารักเตงนะ
รีบไปนอนได้แล้วนะคะ

 

 

 

P.S. ++ ตอนนี้ 1.47 am. ไอ้อ้วนนั่งรออ่านไดอยู่เลย
ขอโทษนะอ้วน อัพไดเสดช้าไปหน่อย
++ เค้ารักอ้วนนะคะ บอกอีกครั้ง รักจิงๆเลย รักที่สุด
++ ทริปหน้าไป "ปาย" กัน อย่าล่มนะ

 

 

 

 

::::  มองอะไรก็สวยไปหมด โลกนี้ดูช่างสดใส
เพิ่งเข้าใจเมื่อได้รู้ตัวว่าเธอ มายืนอยู่ในใจฉัน

ตกอยู่ในภวังค์แห่งความรัก
ตกอยู่ในชั่วโมงแห่งความรัก
เธอทำให้ฉันต้องมาเปลี่ยนไป
ตั้งแต่วันที่ได้พบเจอ
เธอเปลี่ยนเอาคืนและวันที่เงียบเหงา
ให้กลับมากลายเป็นวันที่สดใส
เธอทำให้คนที่ไม่เคยรักใคร
ต้องเคลิบเคลิ้มล่องลอยไปกับการรักเธอ  ::::