counter 6,885

NiCk::เวลาดีๆ

อะ....ฮ๊า.......!!!!

 

ไดเกือบจะร้างไปซะแล้ว ^^"
ที่จิงกะจะอัพตั้งแต่วันที่ 18 มีนา
เพราะเปงวันสำคัญของเรา...รู้กันสองคนนะไอ้อ้วน...อิอิ
แต่ว่าวันนั้นไม่สะดวกเท่าไหร่
กว่าจะได้อัพได...ก็นี้เลย...วันนี้

 


:: ตัดผมใหม่คับ หน้าบานได้อีก -_-" ::

 

เพิ่งกลับถึงบ้านประมาณ 17.30 ของเมื่อวาน
เหนื่อยได้อีก...เล่นเอานิคกะสิริกล้ามขึ้นเลยทีเดียว หอบหิ้วสัมภาระกันแทบตาย --"

 

ก็ตั้งแต่วันที่ 11 ที่ไปหาสิริ ไปรับสิริกลับ ก็หายไปจากไดเลย
มัวแต่สวีทกันอยู่ วิดวิ้ววววว 555+

อันที่จิงแล้วไม่มีคอมให้อัพนั้นเอง -_-"
รู้สึกแปลกๆถ้าจะนั่งอัพไดหน้าโน้ตบุคคนอื่น
ลองพยายามดูแล้ว...สุดท้าย...ถ้าไม่ใช่คอมเรา...ยังไงมันก็นึกไม่ออก
ทั้งๆที่มีเรื่องมากมายให้อัพได้ทุกวัน

แต่ตอนนี้...ลืมซะแล้ว แป่ววว!!~~   ^^"

รู้แต่ว่าทุกวันเปงวันที่ดี...มีความสุขจัง
ทุกวันนิคกะสิริยังกะตัวติดกัน...ติดกันไปตลอดทุกที่ทุกเวลา ^______^

รู้สึกดีที่สุด...ถึงแม้บางที...เราไม่ต้องพูดอะไรกันเลยก็ตาม
แค่เดินจับมือกัน...ยิ้มให้กันทุกๆครั้งที่มองหน้า...

นั่งจับมือสิริ เวลาสิริอ่านหนังสือสอบ
ซึ่งส่วนมาก...นิคจะได้เปงคนเก็บหนังสือแล้วจับเธอนอนดีๆซะมากกว่าการนั่งจับมือ
เพราะสิริชอบนอนอ่านหนังสือ และหลับทุกทีหลังจากกางหนังสือออกมาอ่านได้ไม่นาน -_-"

ขอแค่สิริอยู่ใกล้ๆ...แค่นี้...ก็มีความสุขที่สุดแล้ว...

ได้นอนกอดไอ้อ้วนทุกคืนเลย ^^
หลับสบายจัง...หัวเปงโล่งๆ...ไม่มีอะไรให้คิดก่อนนอน
นอกจากคิดถึงแค่ไอ้อ้วนเท่านั้น...
แล้วกระชิบข้างๆหูสิริ "ฝันดีนะ...เค้ารักเตงนะ...จุ๊บ"
ภาพที่เหง คือ สิริยิ้ม...แล้วตอบกลับมา "เค้าก็รักเตงนะ...จุ๊บ"
แค่นี้มันก็ทำให้เราลืมเรื่องวุ่นวายต่างๆ หลับสนิทตลอดคืน
ลืมตาขึ้นมาอีกทีก็ตอนที่สิริเดินมาหอมแก้มแล้วไล่ไปอาบน้ำนั้นแระ ^^

 

 
:: แอบเอาตุ๊กตานานามาถ่าย อิอิ ::

 

 

วันที่ 15 พอสิริสอบเสดปุ๊บ!
ก็ช่วยสิริเก็บของ (หวังว่าคงจะไม่ได้ขนกลับไปอีก)
ของเยอะจิงๆที่รักเรา โดยเฉพาะหนังสือเยอะจิงๆ
(แต่สิริคงอ่านไม่กี่เล่ม 555+)

 

หลังจากวันที่ 15 เราแทบจะไม่ได้อยู่ห้องเลย
เที่ยวได้ตลอด...ตื่นขึ้นมา...อาบน้ำ...ออกไปข้างนอก
ใช้ชีวิตไร้สาระไปวันๆ ^^"

 

พาสิริไปเดินหาเสื้อใส่ไปออดิชั่น AF
กว่าจะได้ซักตัว...กว่าจะถูกใจ...แถมเพื่อนๆที่ไปด้วยก็เดินเก่งเปงบ้าเลย

 


:: โฉมหน้าหญิงแกร่งแห่งปี โดยเฉพาะคนตรงกลาง ::


เล่นเอาขานิคแทบก้าวไปออก...ถ้าเรื่องแบบนี้สิริทึกได้อีก 555+
นิคขอยอมแพ้ไปเลย...เพราะนิค เปงคนช็อปไม่เก่งอะคับ
พออยากได้อะไรก็เดินมุ่งตรงไปซื้อสิ่งที่อยากได้แล้วกลับเลย
ไม่ค่อยชอบเดินช็อปเปงวันๆแบบนี้
แต่อย่างน้อยก็มีมือสิริให้จับอยู่...เลยกลั้นใจเดินต่อจนจบเกมส์ได้สำเร็จ  ฮ่าๆๆๆ
แต่พอกลับถึงห้องเท่านั้นแหละ...นอนกอดสิริหลับเปงตาย -_- zZZ

 

วันที่ 18 ไปกินเนื้อกะทะกันกับ นานา กิ๊ง สิริ
กินตั้งแต่ทุ่มกว่า กลับถึงหออีกทีก็จะ 23.00 น. ซะแล้ว
กินไม่ค่อยคุ้มเลย...แต่แค่นี้ก็อืดกันเต็มที่ 555+

 


:: รูปแอบน่ากัว ::

 

วันที่ 19 พาสิริไปออดิชั่น เจอเพื่อนสิริมากมาย
บรรยายกาศวันนั้น...

 


:: คนตรงกลาง เสื้อเหลือง-ดำ ไคหว่า? ::

 

 

คนเยอะมากกกกกกก
ในภาพเปงแค่ส่วนเล็กๆ กำลังต่อแถวสมัคร AF
ยั่วเยี้ยเต็มไปหมด (ยั่วเยี้ย?...คนรึป่าวว่ะ 555+)
แค่วันแรก คนที่มารอออดิชั่น น่าจะประมาณ 500-600 คน รับ 50 คน (โอ้ววววว)
ไม่รู้ว่าเยอะกว่านี้รึป่าว...เพราะนิคกลับก่อน

ไปถึง RCA ประมาณเก้าโมงเศษๆมั้ง
เขารับสมัครที่ชั้น 3
ไอ้เราก็เดินพาสิริขึ้นไป...ปรากฎว่าคนยืนรอ นั่งรอกันเต็ม ทั้งชั้น 2 และชั้น 3
คิดว่าเขาน่าจะเปิดรับสมัครประมาณ 10.00 น.

 

 

นิค สิริ และเพื่อนสิริอีก 3 คน เลยเดินลงมาถ่ายสำเนาบัตรประชาชน
และนั่งกินข้าวกันซักหน่อย กะว่าคงจะทัน เพราะเขายังไปเปิดรับสมัคร
กินข้าวเสดประมาณ 10.05 น.
ก็พากันเดินขึ้นไป...

ถึงชั้น 2

อ้าว!!!....คนที่เคยยั่วเยี้ย...บัดนี้หายไปหมดแล้ว *o*

พอขึ้นไปถึง ชั้น 3 คับ

แถวยาววววววววว...หางแถวหนิ ต่อขึ้นบันไดไปอีกชั้นนึง
ผลที่ได้ คือ ได้ลำดับที่ 344
เปงคนที่ 344 กว่าจะเสด ก็นู้น บ่ายสามโมงครึ่งพอดี -_-"

 

ระหว่างที่รอสิริออดิชั่น
เจอที่เหมาะๆ เข้ากับสีเสื้อของสิริพอดี ก็เลยถ่ายรูปเล่นซะหน่อย

 

 

ที่จิงกะจะกลับตั้งแต่วันที่ 19
แต่ดูสังขารทั้งสิริและนิคแล้ว มีวี่แววว่าจะไม่รอด
เลยเลื่อนมาเปงวันที่ 20 แทน

ตอนนี้สิริถึงบ้านเรียบร้อยตั้งแต่เมื่อวานแล้ว (หวังว่าจะนั่งอ่านหนังสืออยู่)
ส่วนนิคเองก็ถึงบ้านเรียบร้อยตั้งแต่เมื่อวานเช่นกัน

 

 

เค้ารักเตงนะ


ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่างนะ
10 เดือน ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้มีอะไรให้กันเปงพิเศษ
แต่ความรู้สึกของกันและกัน
เราสัมผัสมันได้...จิงมั๊ย?

ทุกๆครั้งที่เตงกอด...มันทำให้รู้ว่าเตงรักเค้ามากแค่ไหน
ทุกๆครั้งที่เตงโกดเวลาเค้าหาเรื่องเจ็บตัว...มันทำให้รู้ว่าเตงเปงห่วงเค้ามากแค่ไหน
ทุกๆสิ่งที่เตงให้...มันทำให้เค้าปราบปลื้มใจยังไงบอกไม่ถูก
ทุกๆครั้งที่เราจับมือกัน...มันทำให้รู้ว่าเตงอยู่ใกล้ๆเค้านะ
ทุกๆครั้งที่เตงบอกรัก...มันทำให้เค้ายิ้มได้ทั้งวัน


ทุกๆครั้งที่เรามองตากัน...มันเหมือนกับเราบอกกันว่า "ตลอดไปนะคนดี"

 

 

 

 

P.S. ++ วันที่ 26 จะไปเสม็ดแล้วคับพี่น้อง ทริปนี้วุ่นวายได้อีก 555+
++ พรุ่งนี้สอบเภสัช สู้ๆนะจ๊ะที่รัก และเพื่อนๆด้วย
++ คิดถึงจังเลยคับ ไม่ชินเลย T_T
++ แล้วไคจะตัดเล็บให้

 

 

 

 

NiCk::เวลาดีๆ

อะ....ฮ๊า.......!!!!

 

ไดเกือบจะร้างไปซะแล้ว ^^"
ที่จิงกะจะอัพตั้งแต่วันที่ 18 มีนา
เพราะเปงวันสำคัญของเรา...รู้กันสองคนนะไอ้อ้วน...อิอิ
แต่ว่าวันนั้นไม่สะดวกเท่าไหร่
กว่าจะได้อัพได...ก็นี้เลย...วันนี้

 


:: ตัดผมใหม่คับ หน้าบานได้อีก -_-" ::

 

เพิ่งกลับถึงบ้านประมาณ 17.30 ของเมื่อวาน
เหนื่อยได้อีก...เล่นเอานิคกะสิริกล้ามขึ้นเลยทีเดียว หอบหิ้วสัมภาระกันแทบตาย --"

 

ก็ตั้งแต่วันที่ 11 ที่ไปหาสิริ ไปรับสิริกลับ ก็หายไปจากไดเลย
มัวแต่สวีทกันอยู่ วิดวิ้ววววว 555+

อันที่จิงแล้วไม่มีคอมให้อัพนั้นเอง -_-"
รู้สึกแปลกๆถ้าจะนั่งอัพไดหน้าโน้ตบุคคนอื่น
ลองพยายามดูแล้ว...สุดท้าย...ถ้าไม่ใช่คอมเรา...ยังไงมันก็นึกไม่ออก
ทั้งๆที่มีเรื่องมากมายให้อัพได้ทุกวัน

แต่ตอนนี้...ลืมซะแล้ว แป่ววว!!~~   ^^"

รู้แต่ว่าทุกวันเปงวันที่ดี...มีความสุขจัง
ทุกวันนิคกะสิริยังกะตัวติดกัน...ติดกันไปตลอดทุกที่ทุกเวลา ^______^

รู้สึกดีที่สุด...ถึงแม้บางที...เราไม่ต้องพูดอะไรกันเลยก็ตาม
แค่เดินจับมือกัน...ยิ้มให้กันทุกๆครั้งที่มองหน้า...

นั่งจับมือสิริ เวลาสิริอ่านหนังสือสอบ
ซึ่งส่วนมาก...นิคจะได้เปงคนเก็บหนังสือแล้วจับเธอนอนดีๆซะมากกว่าการนั่งจับมือ
เพราะสิริชอบนอนอ่านหนังสือ และหลับทุกทีหลังจากกางหนังสือออกมาอ่านได้ไม่นาน -_-"

ขอแค่สิริอยู่ใกล้ๆ...แค่นี้...ก็มีความสุขที่สุดแล้ว...

ได้นอนกอดไอ้อ้วนทุกคืนเลย ^^
หลับสบายจัง...หัวเปงโล่งๆ...ไม่มีอะไรให้คิดก่อนนอน
นอกจากคิดถึงแค่ไอ้อ้วนเท่านั้น...
แล้วกระชิบข้างๆหูสิริ "ฝันดีนะ...เค้ารักเตงนะ...จุ๊บ"
ภาพที่เหง คือ สิริยิ้ม...แล้วตอบกลับมา "เค้าก็รักเตงนะ...จุ๊บ"
แค่นี้มันก็ทำให้เราลืมเรื่องวุ่นวายต่างๆ หลับสนิทตลอดคืน
ลืมตาขึ้นมาอีกทีก็ตอนที่สิริเดินมาหอมแก้มแล้วไล่ไปอาบน้ำนั้นแระ ^^

 

 
:: แอบเอาตุ๊กตานานามาถ่าย อิอิ ::

 

 

วันที่ 15 พอสิริสอบเสดปุ๊บ!
ก็ช่วยสิริเก็บของ (หวังว่าคงจะไม่ได้ขนกลับไปอีก)
ของเยอะจิงๆที่รักเรา โดยเฉพาะหนังสือเยอะจิงๆ
(แต่สิริคงอ่านไม่กี่เล่ม 555+)

 

หลังจากวันที่ 15 เราแทบจะไม่ได้อยู่ห้องเลย
เที่ยวได้ตลอด...ตื่นขึ้นมา...อาบน้ำ...ออกไปข้างนอก
ใช้ชีวิตไร้สาระไปวันๆ ^^"

 

พาสิริไปเดินหาเสื้อใส่ไปออดิชั่น AF
กว่าจะได้ซักตัว...กว่าจะถูกใจ...แถมเพื่อนๆที่ไปด้วยก็เดินเก่งเปงบ้าเลย

 


:: โฉมหน้าหญิงแกร่งแห่งปี โดยเฉพาะคนตรงกลาง ::


เล่นเอาขานิคแทบก้าวไปออก...ถ้าเรื่องแบบนี้สิริทึกได้อีก 555+
นิคขอยอมแพ้ไปเลย...เพราะนิค เปงคนช็อปไม่เก่งอะคับ
พออยากได้อะไรก็เดินมุ่งตรงไปซื้อสิ่งที่อยากได้แล้วกลับเลย
ไม่ค่อยชอบเดินช็อปเปงวันๆแบบนี้
แต่อย่างน้อยก็มีมือสิริให้จับอยู่...เลยกลั้นใจเดินต่อจนจบเกมส์ได้สำเร็จ  ฮ่าๆๆๆ
แต่พอกลับถึงห้องเท่านั้นแหละ...นอนกอดสิริหลับเปงตาย -_- zZZ

 

วันที่ 18 ไปกินเนื้อกะทะกันกับ นานา กิ๊ง สิริ
กินตั้งแต่ทุ่มกว่า กลับถึงหออีกทีก็จะ 23.00 น. ซะแล้ว
กินไม่ค่อยคุ้มเลย...แต่แค่นี้ก็อืดกันเต็มที่ 555+

 


:: รูปแอบน่ากัว ::

 

วันที่ 19 พาสิริไปออดิชั่น เจอเพื่อนสิริมากมาย
บรรยายกาศวันนั้น...

 


:: คนตรงกลาง เสื้อเหลือง-ดำ ไคหว่า? ::

 

 

คนเยอะมากกกกกกก
ในภาพเปงแค่ส่วนเล็กๆ กำลังต่อแถวสมัคร AF
ยั่วเยี้ยเต็มไปหมด (ยั่วเยี้ย?...คนรึป่าวว่ะ 555+)
แค่วันแรก คนที่มารอออดิชั่น น่าจะประมาณ 500-600 คน รับ 50 คน (โอ้ววววว)
ไม่รู้ว่าเยอะกว่านี้รึป่าว...เพราะนิคกลับก่อน

ไปถึง RCA ประมาณเก้าโมงเศษๆมั้ง
เขารับสมัครที่ชั้น 3
ไอ้เราก็เดินพาสิริขึ้นไป...ปรากฎว่าคนยืนรอ นั่งรอกันเต็ม ทั้งชั้น 2 และชั้น 3
คิดว่าเขาน่าจะเปิดรับสมัครประมาณ 10.00 น.

 

 

นิค สิริ และเพื่อนสิริอีก 3 คน เลยเดินลงมาถ่ายสำเนาบัตรประชาชน
และนั่งกินข้าวกันซักหน่อย กะว่าคงจะทัน เพราะเขายังไปเปิดรับสมัคร
กินข้าวเสดประมาณ 10.05 น.
ก็พากันเดินขึ้นไป...

ถึงชั้น 2

อ้าว!!!....คนที่เคยยั่วเยี้ย...บัดนี้หายไปหมดแล้ว *o*

พอขึ้นไปถึง ชั้น 3 คับ

แถวยาววววววววว...หางแถวหนิ ต่อขึ้นบันไดไปอีกชั้นนึง
ผลที่ได้ คือ ได้ลำดับที่ 344
เปงคนที่ 344 กว่าจะเสด ก็นู้น บ่ายสามโมงครึ่งพอดี -_-"

 

ระหว่างที่รอสิริออดิชั่น
เจอที่เหมาะๆ เข้ากับสีเสื้อของสิริพอดี ก็เลยถ่ายรูปเล่นซะหน่อย

 

 

ที่จิงกะจะกลับตั้งแต่วันที่ 19
แต่ดูสังขารทั้งสิริและนิคแล้ว มีวี่แววว่าจะไม่รอด
เลยเลื่อนมาเปงวันที่ 20 แทน

ตอนนี้สิริถึงบ้านเรียบร้อยตั้งแต่เมื่อวานแล้ว (หวังว่าจะนั่งอ่านหนังสืออยู่)
ส่วนนิคเองก็ถึงบ้านเรียบร้อยตั้งแต่เมื่อวานเช่นกัน

 

 

เค้ารักเตงนะ


ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่างนะ
10 เดือน ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้มีอะไรให้กันเปงพิเศษ
แต่ความรู้สึกของกันและกัน
เราสัมผัสมันได้...จิงมั๊ย?

ทุกๆครั้งที่เตงกอด...มันทำให้รู้ว่าเตงรักเค้ามากแค่ไหน
ทุกๆครั้งที่เตงโกดเวลาเค้าหาเรื่องเจ็บตัว...มันทำให้รู้ว่าเตงเปงห่วงเค้ามากแค่ไหน
ทุกๆสิ่งที่เตงให้...มันทำให้เค้าปราบปลื้มใจยังไงบอกไม่ถูก
ทุกๆครั้งที่เราจับมือกัน...มันทำให้รู้ว่าเตงอยู่ใกล้ๆเค้านะ
ทุกๆครั้งที่เตงบอกรัก...มันทำให้เค้ายิ้มได้ทั้งวัน


ทุกๆครั้งที่เรามองตากัน...มันเหมือนกับเราบอกกันว่า "ตลอดไปนะคนดี"

 

 

 

 

P.S. ++ วันที่ 26 จะไปเสม็ดแล้วคับพี่น้อง ทริปนี้วุ่นวายได้อีก 555+
++ พรุ่งนี้สอบเภสัช สู้ๆนะจ๊ะที่รัก และเพื่อนๆด้วย
++ คิดถึงจังเลยคับ ไม่ชินเลย T_T
++ แล้วไคจะตัดเล็บให้

 

 

 

 

NiCk::พุ่งนี้

แฮปปี้!!!....วู้วววว!!!!!...ฮิ้ววววว!!!!!

วิดวิ้ววววว!!!....ว่ะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ *o*

 

 

วันนี้อาจรู้สึกว่า...นิคเปงอะไรมากรึป่าว?
ทำไมดูเหมือนอัพไดด้วยอาการ บ้า! คลั่ง! เช่นนี้
ซึ่ง...ดูๆไปแล้ว...มันก็จิง...เหมือนจิงๆด้วยแฮะ...เง้อ -_-"

 

แต่ความรู้สึกในตอนนี้...เหนือคำบรรยายจิงๆ
ฮ่าๆๆๆ...ดีใจ...ดีใจจัง ^_______^

พุ่งนี้!!!...พุ่งนี้!!!

แอบตื่นเต้นนิดหน่อย (นี้แอบแล้วใช่ม่ะ? ^^")

 

จะได้เจอเตงแล้ว...ฮ่าๆๆๆ...ทำตัวไม่ถูกอ่ะ...เขิลจัง
ไม่ได้เจอหน้ากันตั้งนาน...รอบนี้นานที่สุดเลย T_T
ช่วงเวลาที่ผ่านไปนั้น...ทรมานเราได้ดีจิงๆ

แต่...

พุ่งนี้...เค้าจะกอดเตงได้อีกครั้ง


นั่งมองหน้าเตงตอนกินข้าวด้วยกัน ^^
ตื่นขึ้นมา...เหงหน้าเตงเปงคนแรก...
มีคนอยู่ใกล้ๆ ให้นิคกวนได้ตลอดเวลา

พุ่งนี้...จะมีคนคอยว่า...เวลานิคทำอะไรซุ่มซ่ามให้ตัวเองต้องเจ็บตัว
(เช่น...วันนี้เพิ่งเอาหัวไปปะทะกับอะไรบางอย่าง...ซึ่งตอนนี้...โนได้ที่เลยทีเดียว -_-")
จากเคยโดนดุผ่านทางโทรสับเปงเวลา 2 เดือน
แต่พุ่งนี้จะเจอตัวเปงๆแระ...แถมยังมีหน้าสิริให้นิคได้มองเวลาสิริว่านิคด้วย...ดีใจจัง ^^
ถึงเตงจะว่าจะบ่นจะดุเค้านานแค่ไหนก็ไม่กลัวแระ...เต็มทีเลยที่รัก

แค่มีเตงอยู่ใกล้ๆ...ก็พอแระ

ตอนนี้เตงก็คงจะตื่นเต้นไม่แพ้เค้าเลยใช่มั๊ย

จิงๆแล้วสิริบอกให้นิคไปวันนี้เลยด้วยซ้ำ
ไม่ใช่ซิ...สิริอ้อนนนนนนน บอกให้นิคไปหาตั้งแต่ยังสอบไม่เสดเลยตะหาก
สิริบอกว่าไม่ต้องสอบแระ -_-" (โอ้วววว!!!)
ดีนะที่นิคไม่หลงคารม...เกือบไปแระ...เกือบไป
เจอเสียงอ้อนของสิริที่ไรนะ...............
เกือบไปแระ...รอดมาอย่างหวุดหวิด -_-"

แต่ก็รอดมาได้ไม่นานคับพี่น้องคับ
พอสอบเสดปุ๊บ! ใจอ่อน ยอมโดดค่ายหนีไปหาสิริซะงั้น...แหะๆ

 

เอาเปงว่า 13.15 น. โดยประมาณ เจอกันคับ

เค้ารักเตงนะ

  

 

  :::: เธอ เธอทั้งนั้นที่ทำ ให้ช่วงชีวิตของฉันน่าจดจำ
ตั้งแต่ได้เจอเธอ...

โลกที่เคยมองดูซึมเศร้า โลกที่มีแต่ความว่างเปล่า
ฟ้าทึมๆและวันเศร้าๆ ไม่คิดว่าจะมีวันนี้ได้


ขอบคุณสรวงสวรรค์ ให้เราได้เจอกัน
ขอบคุณคนบนนั้น ที่ทำให้ฉันได้พบเธอ
ขอบคุณทุกเรื่องราว จนเหตุที่ในวันนี้ฉันนั้นได้เจอ
เธอ สุดที่รัก ::::

P.S. ++ มารับเค้าเร็วๆนะ
++ ขอนอนกอดแน่นๆเลย
++ อีกไม่กี่ชั่วโมง...ไอ้อ้วนรอกินแหนมเนืองอยู่อะดิ

++ สรุปว่าทะเล~ทะเลแสนงาม ยังไม่ถูกล้มเลิกช่ายมั๊ย? อย่าล้มนะ
++ ที่รักจ๋า...ตั้งใจสอบนะจ๊ะ
++ เพื่อนๆทุกคนที่ยังไม่พ้นจากการสอบ สู้ๆ สู้ๆ
++ เพื่อนๆที่ค่ายเคมีเปงไงบ้างน๊า

 

NiCk::เวลาดีๆ

อะ....ฮ๊า.......!!!!

 

ไดเกือบจะร้างไปซะแล้ว ^^"
ที่จิงกะจะอัพตั้งแต่วันที่ 18 มีนา
เพราะเปงวันสำคัญของเรา...รู้กันสองคนนะไอ้อ้วน...อิอิ
แต่ว่าวันนั้นไม่สะดวกเท่าไหร่
กว่าจะได้อัพได...ก็นี้เลย...วันนี้

 


:: ตัดผมใหม่คับ หน้าบานได้อีก -_-" ::

 

เพิ่งกลับถึงบ้านประมาณ 17.30 ของเมื่อวาน
เหนื่อยได้อีก...เล่นเอานิคกะสิริกล้ามขึ้นเลยทีเดียว หอบหิ้วสัมภาระกันแทบตาย --"

 

ก็ตั้งแต่วันที่ 11 ที่ไปหาสิริ ไปรับสิริกลับ ก็หายไปจากไดเลย
มัวแต่สวีทกันอยู่ วิดวิ้ววววว 555+

อันที่จิงแล้วไม่มีคอมให้อัพนั้นเอง -_-"
รู้สึกแปลกๆถ้าจะนั่งอัพไดหน้าโน้ตบุคคนอื่น
ลองพยายามดูแล้ว...สุดท้าย...ถ้าไม่ใช่คอมเรา...ยังไงมันก็นึกไม่ออก
ทั้งๆที่มีเรื่องมากมายให้อัพได้ทุกวัน

แต่ตอนนี้...ลืมซะแล้ว แป่ววว!!~~   ^^"

รู้แต่ว่าทุกวันเปงวันที่ดี...มีความสุขจัง
ทุกวันนิคกะสิริยังกะตัวติดกัน...ติดกันไปตลอดทุกที่ทุกเวลา ^______^

รู้สึกดีที่สุด...ถึงแม้บางที...เราไม่ต้องพูดอะไรกันเลยก็ตาม
แค่เดินจับมือกัน...ยิ้มให้กันทุกๆครั้งที่มองหน้า...

นั่งจับมือสิริ เวลาสิริอ่านหนังสือสอบ
ซึ่งส่วนมาก...นิคจะได้เปงคนเก็บหนังสือแล้วจับเธอนอนดีๆซะมากกว่าการนั่งจับมือ
เพราะสิริชอบนอนอ่านหนังสือ และหลับทุกทีหลังจากกางหนังสือออกมาอ่านได้ไม่นาน -_-"

ขอแค่สิริอยู่ใกล้ๆ...แค่นี้...ก็มีความสุขที่สุดแล้ว...

ได้นอนกอดไอ้อ้วนทุกคืนเลย ^^
หลับสบายจัง...หัวเปงโล่งๆ...ไม่มีอะไรให้คิดก่อนนอน
นอกจากคิดถึงแค่ไอ้อ้วนเท่านั้น...
แล้วกระชิบข้างๆหูสิริ "ฝันดีนะ...เค้ารักเตงนะ...จุ๊บ"
ภาพที่เหง คือ สิริยิ้ม...แล้วตอบกลับมา "เค้าก็รักเตงนะ...จุ๊บ"
แค่นี้มันก็ทำให้เราลืมเรื่องวุ่นวายต่างๆ หลับสนิทตลอดคืน
ลืมตาขึ้นมาอีกทีก็ตอนที่สิริเดินมาหอมแก้มแล้วไล่ไปอาบน้ำนั้นแระ ^^

 

 
:: แอบเอาตุ๊กตานานามาถ่าย อิอิ ::

 

 

วันที่ 15 พอสิริสอบเสดปุ๊บ!
ก็ช่วยสิริเก็บของ (หวังว่าคงจะไม่ได้ขนกลับไปอีก)
ของเยอะจิงๆที่รักเรา โดยเฉพาะหนังสือเยอะจิงๆ
(แต่สิริคงอ่านไม่กี่เล่ม 555+)

 

หลังจากวันที่ 15 เราแทบจะไม่ได้อยู่ห้องเลย
เที่ยวได้ตลอด...ตื่นขึ้นมา...อาบน้ำ...ออกไปข้างนอก
ใช้ชีวิตไร้สาระไปวันๆ ^^"

 

พาสิริไปเดินหาเสื้อใส่ไปออดิชั่น AF
กว่าจะได้ซักตัว...กว่าจะถูกใจ...แถมเพื่อนๆที่ไปด้วยก็เดินเก่งเปงบ้าเลย

 


:: โฉมหน้าหญิงแกร่งแห่งปี โดยเฉพาะคนตรงกลาง ::


เล่นเอาขานิคแทบก้าวไปออก...ถ้าเรื่องแบบนี้สิริทึกได้อีก 555+
นิคขอยอมแพ้ไปเลย...เพราะนิค เปงคนช็อปไม่เก่งอะคับ
พออยากได้อะไรก็เดินมุ่งตรงไปซื้อสิ่งที่อยากได้แล้วกลับเลย
ไม่ค่อยชอบเดินช็อปเปงวันๆแบบนี้
แต่อย่างน้อยก็มีมือสิริให้จับอยู่...เลยกลั้นใจเดินต่อจนจบเกมส์ได้สำเร็จ  ฮ่าๆๆๆ
แต่พอกลับถึงห้องเท่านั้นแหละ...นอนกอดสิริหลับเปงตาย -_- zZZ

 

วันที่ 18 ไปกินเนื้อกะทะกันกับ นานา กิ๊ง สิริ
กินตั้งแต่ทุ่มกว่า กลับถึงหออีกทีก็จะ 23.00 น. ซะแล้ว
กินไม่ค่อยคุ้มเลย...แต่แค่นี้ก็อืดกันเต็มที่ 555+

 


:: รูปแอบน่ากัว ::

 

วันที่ 19 พาสิริไปออดิชั่น เจอเพื่อนสิริมากมาย
บรรยายกาศวันนั้น...

 


:: คนตรงกลาง เสื้อเหลือง-ดำ ไคหว่า? ::

 

 

คนเยอะมากกกกกกก
ในภาพเปงแค่ส่วนเล็กๆ กำลังต่อแถวสมัคร AF
ยั่วเยี้ยเต็มไปหมด (ยั่วเยี้ย?...คนรึป่าวว่ะ 555+)
แค่วันแรก คนที่มารอออดิชั่น น่าจะประมาณ 500-600 คน รับ 50 คน (โอ้ววววว)
ไม่รู้ว่าเยอะกว่านี้รึป่าว...เพราะนิคกลับก่อน

ไปถึง RCA ประมาณเก้าโมงเศษๆมั้ง
เขารับสมัครที่ชั้น 3
ไอ้เราก็เดินพาสิริขึ้นไป...ปรากฎว่าคนยืนรอ นั่งรอกันเต็ม ทั้งชั้น 2 และชั้น 3
คิดว่าเขาน่าจะเปิดรับสมัครประมาณ 10.00 น.

 

 

นิค สิริ และเพื่อนสิริอีก 3 คน เลยเดินลงมาถ่ายสำเนาบัตรประชาชน
และนั่งกินข้าวกันซักหน่อย กะว่าคงจะทัน เพราะเขายังไปเปิดรับสมัคร
กินข้าวเสดประมาณ 10.05 น.
ก็พากันเดินขึ้นไป...

ถึงชั้น 2

อ้าว!!!....คนที่เคยยั่วเยี้ย...บัดนี้หายไปหมดแล้ว *o*

พอขึ้นไปถึง ชั้น 3 คับ

แถวยาววววววววว...หางแถวหนิ ต่อขึ้นบันไดไปอีกชั้นนึง
ผลที่ได้ คือ ได้ลำดับที่ 344
เปงคนที่ 344 กว่าจะเสด ก็นู้น บ่ายสามโมงครึ่งพอดี -_-"

 

ระหว่างที่รอสิริออดิชั่น
เจอที่เหมาะๆ เข้ากับสีเสื้อของสิริพอดี ก็เลยถ่ายรูปเล่นซะหน่อย

 

 

ที่จิงกะจะกลับตั้งแต่วันที่ 19
แต่ดูสังขารทั้งสิริและนิคแล้ว มีวี่แววว่าจะไม่รอด
เลยเลื่อนมาเปงวันที่ 20 แทน

ตอนนี้สิริถึงบ้านเรียบร้อยตั้งแต่เมื่อวานแล้ว (หวังว่าจะนั่งอ่านหนังสืออยู่)
ส่วนนิคเองก็ถึงบ้านเรียบร้อยตั้งแต่เมื่อวานเช่นกัน

 

 

เค้ารักเตงนะ


ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่างนะ
10 เดือน ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้มีอะไรให้กันเปงพิเศษ
แต่ความรู้สึกของกันและกัน
เราสัมผัสมันได้...จิงมั๊ย?

ทุกๆครั้งที่เตงกอด...มันทำให้รู้ว่าเตงรักเค้ามากแค่ไหน
ทุกๆครั้งที่เตงโกดเวลาเค้าหาเรื่องเจ็บตัว...มันทำให้รู้ว่าเตงเปงห่วงเค้ามากแค่ไหน
ทุกๆสิ่งที่เตงให้...มันทำให้เค้าปราบปลื้มใจยังไงบอกไม่ถูก
ทุกๆครั้งที่เราจับมือกัน...มันทำให้รู้ว่าเตงอยู่ใกล้ๆเค้านะ
ทุกๆครั้งที่เตงบอกรัก...มันทำให้เค้ายิ้มได้ทั้งวัน


ทุกๆครั้งที่เรามองตากัน...มันเหมือนกับเราบอกกันว่า "ตลอดไปนะคนดี"

 

 

 

 

P.S. ++ วันที่ 26 จะไปเสม็ดแล้วคับพี่น้อง ทริปนี้วุ่นวายได้อีก 555+
++ พรุ่งนี้สอบเภสัช สู้ๆนะจ๊ะที่รัก และเพื่อนๆด้วย
++ คิดถึงจังเลยคับ ไม่ชินเลย T_T
++ แล้วไคจะตัดเล็บให้

 

 

 

 

NiCk::พุ่งนี้

แฮปปี้!!!....วู้วววว!!!!!...ฮิ้ววววว!!!!!

วิดวิ้ววววว!!!....ว่ะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ *o*

 

 

วันนี้อาจรู้สึกว่า...นิคเปงอะไรมากรึป่าว?
ทำไมดูเหมือนอัพไดด้วยอาการ บ้า! คลั่ง! เช่นนี้
ซึ่ง...ดูๆไปแล้ว...มันก็จิง...เหมือนจิงๆด้วยแฮะ...เง้อ -_-"

 

แต่ความรู้สึกในตอนนี้...เหนือคำบรรยายจิงๆ
ฮ่าๆๆๆ...ดีใจ...ดีใจจัง ^_______^

พุ่งนี้!!!...พุ่งนี้!!!

แอบตื่นเต้นนิดหน่อย (นี้แอบแล้วใช่ม่ะ? ^^")

 

จะได้เจอเตงแล้ว...ฮ่าๆๆๆ...ทำตัวไม่ถูกอ่ะ...เขิลจัง
ไม่ได้เจอหน้ากันตั้งนาน...รอบนี้นานที่สุดเลย T_T
ช่วงเวลาที่ผ่านไปนั้น...ทรมานเราได้ดีจิงๆ

แต่...

พุ่งนี้...เค้าจะกอดเตงได้อีกครั้ง


นั่งมองหน้าเตงตอนกินข้าวด้วยกัน ^^
ตื่นขึ้นมา...เหงหน้าเตงเปงคนแรก...
มีคนอยู่ใกล้ๆ ให้นิคกวนได้ตลอดเวลา

พุ่งนี้...จะมีคนคอยว่า...เวลานิคทำอะไรซุ่มซ่ามให้ตัวเองต้องเจ็บตัว
(เช่น...วันนี้เพิ่งเอาหัวไปปะทะกับอะไรบางอย่าง...ซึ่งตอนนี้...โนได้ที่เลยทีเดียว -_-")
จากเคยโดนดุผ่านทางโทรสับเปงเวลา 2 เดือน
แต่พุ่งนี้จะเจอตัวเปงๆแระ...แถมยังมีหน้าสิริให้นิคได้มองเวลาสิริว่านิคด้วย...ดีใจจัง ^^
ถึงเตงจะว่าจะบ่นจะดุเค้านานแค่ไหนก็ไม่กลัวแระ...เต็มทีเลยที่รัก

แค่มีเตงอยู่ใกล้ๆ...ก็พอแระ

ตอนนี้เตงก็คงจะตื่นเต้นไม่แพ้เค้าเลยใช่มั๊ย

จิงๆแล้วสิริบอกให้นิคไปวันนี้เลยด้วยซ้ำ
ไม่ใช่ซิ...สิริอ้อนนนนนนน บอกให้นิคไปหาตั้งแต่ยังสอบไม่เสดเลยตะหาก
สิริบอกว่าไม่ต้องสอบแระ -_-" (โอ้วววว!!!)
ดีนะที่นิคไม่หลงคารม...เกือบไปแระ...เกือบไป
เจอเสียงอ้อนของสิริที่ไรนะ...............
เกือบไปแระ...รอดมาอย่างหวุดหวิด -_-"

แต่ก็รอดมาได้ไม่นานคับพี่น้องคับ
พอสอบเสดปุ๊บ! ใจอ่อน ยอมโดดค่ายหนีไปหาสิริซะงั้น...แหะๆ

 

เอาเปงว่า 13.15 น. โดยประมาณ เจอกันคับ

เค้ารักเตงนะ

  

 

  :::: เธอ เธอทั้งนั้นที่ทำ ให้ช่วงชีวิตของฉันน่าจดจำ
ตั้งแต่ได้เจอเธอ...

โลกที่เคยมองดูซึมเศร้า โลกที่มีแต่ความว่างเปล่า
ฟ้าทึมๆและวันเศร้าๆ ไม่คิดว่าจะมีวันนี้ได้


ขอบคุณสรวงสวรรค์ ให้เราได้เจอกัน
ขอบคุณคนบนนั้น ที่ทำให้ฉันได้พบเธอ
ขอบคุณทุกเรื่องราว จนเหตุที่ในวันนี้ฉันนั้นได้เจอ
เธอ สุดที่รัก ::::

P.S. ++ มารับเค้าเร็วๆนะ
++ ขอนอนกอดแน่นๆเลย
++ อีกไม่กี่ชั่วโมง...ไอ้อ้วนรอกินแหนมเนืองอยู่อะดิ

++ สรุปว่าทะเล~ทะเลแสนงาม ยังไม่ถูกล้มเลิกช่ายมั๊ย? อย่าล้มนะ
++ ที่รักจ๋า...ตั้งใจสอบนะจ๊ะ
++ เพื่อนๆทุกคนที่ยังไม่พ้นจากการสอบ สู้ๆ สู้ๆ
++ เพื่อนๆที่ค่ายเคมีเปงไงบ้างน๊า

 

NiCk::ตัดสินใจแล้ว

 

 

ในที่สุดคับ...การสอบวันสุดท้าย...ก็ผ่านพ้นไป


โล่งงงงงงงง!!!! ที่ซู้ดดดดดดด!!!!


ความรู้สึกนี้ไม่นับรวมกับวันประกาศผลสอบนะ -_-"
ถ้าวันนั้นมาถึง...ค่อยว่ากันอีกทีแระกันน๊า...

 

 

ผ่านไปแล้วคับการเปงเฟรชชี่...ต่อไปปี 2 จะเปงพี่หม่อแล้ว
หวังว่าคงไม่ต้องติดค้างอะไรกะปี 1 นะ 555+
ขอให้มันผ่านไปได้ด้วย "A" (ไม่เอาDนะค๊าบบบบ T_T)

 

 

ส่วนเรื่องค่ายเคมีที่จะเริ่มขึ้นในวันพุ่งนี้นั้น...
สรุปแล้ว...คือว่า...นิคไม่ได้ไปค่าย -_-"

 

ยังไงก็ขอให้เพื่อนๆ และพี่ๆทุกคนเดินทางโดยสวัสดิภาพนะค๊าบบบบ

ทุกคนคงจะได้ประสบการณ์ดีๆกลับมากันเยอะแยะ
ส่วนนิค...ขอโทษจิงๆที่ไม่ได้ไป T_T

 

การตัดสินใจครั้งนี้...อาจจะดูเปงเพื่อนหรือรุ่นน้องที่แย่บาง...ขอโทษจิงๆ



ตอนแรกก็ว่าจะไปนะ
แต่ก็ทนไม่ได้เหมือนกันถ้าจะปล่อยให้คนที่เรารัก
ต้องแอบร้องไห้เพราะคิดถึงเรา

 

ทุกๆครั้งที่เตงพูด "อยากให้เตงมาอยู่ใกล้ๆจัง"
บางครั้ง...เตงพูดออกมาพร้อมกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่...

 

นิคได้ยิน...แต่ก็ไม่รู้จะต้องทำยังไง...ต้องพูดออกมายังไง
ทำได้แค่แอบน้ำตาซึมไปด้วย T_T



2 เดือนแล้วเนาะ ที่เราได้ยินแค่เสียงของกันและกัน
รอยยิ้มของเตงที่ให้เค้าทุกๆวันที่เราอยู่ด้วยกัน
ตอนนี้เค้าไม่ได้เหงมันตั้ง 2 เดือนแล้วซิ -_-"


คิดถึงจัง...คิดถึงทุกๆอย่าง

 

วันที่ 11 มีนา นี้  เตงรอเค้านะ
อีก 4 วันคับ...เค้าจะไปหาเตงแล้วนะที่รัก
ช่วงนี้เตงคงจะยังเครียดกับการสอบอยู่...
 

 

ตามสัญญาคับ...นิคจะไปให้กำลังใจถึงที่...ตัวเปงๆเลยยยย!!!

แล้วปีหน้าต้องมาเรียนซัมเมอร์เปงเพื่อนเค้านะ...เข้าใจมั๊ย?? ^____^

 

ตั้งใจสอบ...ตั้งใจอ่านหนังสือนะคับ...อีกนิดเดียวที่รัก

 

อีก 4 วัน คิดแล้วตื่นเต้นจัง *o*

 จะได้กอดเตงอีกครั้งซะที ฮิ้วววววว~~~
หลังจาก 2 เดือนนี้ ที่ได้แต่พูด...บอกเตงก่อนนอน "เตงกอดหน่อย"
วันที่ 11 เค้าจะไปกอดเตงให้ถึงที่เลย...ดีมั๊ย? *o*

คงจะรู้สึกเขิลๆแย่เลย...ฮ่าๆๆๆๆ
ยังกะเพิ่งเริ่มคบกันใหม่ๆ ฮ่าๆๆๆ ต้องมาเริ่มเขิลกันอีกรอบ ^^

อยากให้ถึงวันนั้นเร็วๆจัง
ถึงจะเปงแค่ 4 วัน...แต่มันก็นานนนนนนจางงงงง T_T

 

 

 

 

 

P.S. ++ ทะเลคับทะเล ยังอยากไปอยู่นะ
++ ยินดีตอนรับเพื่อนๆทุกคนที่กลับมา คิดถึงๆ คิดถึงพวกแกจังเลยยยย
++ เค้ารักเตงนะ
++ ขอบคุณนะที่ซักผ้าปูที่นอน ผ้าห่ม ผ้าเช็ดตัวไว้รอนิคเลย ^^
++ เพลงนี้ที่รักขอมาคั๊บ

 


 

 

NiCk::เวลาดีๆ

อะ....ฮ๊า.......!!!!

 

ไดเกือบจะร้างไปซะแล้ว ^^"
ที่จิงกะจะอัพตั้งแต่วันที่ 18 มีนา
เพราะเปงวันสำคัญของเรา...รู้กันสองคนนะไอ้อ้วน...อิอิ
แต่ว่าวันนั้นไม่สะดวกเท่าไหร่
กว่าจะได้อัพได...ก็นี้เลย...วันนี้

 


:: ตัดผมใหม่คับ หน้าบานได้อีก -_-" ::

 

เพิ่งกลับถึงบ้านประมาณ 17.30 ของเมื่อวาน
เหนื่อยได้อีก...เล่นเอานิคกะสิริกล้ามขึ้นเลยทีเดียว หอบหิ้วสัมภาระกันแทบตาย --"

 

ก็ตั้งแต่วันที่ 11 ที่ไปหาสิริ ไปรับสิริกลับ ก็หายไปจากไดเลย
มัวแต่สวีทกันอยู่ วิดวิ้ววววว 555+

อันที่จิงแล้วไม่มีคอมให้อัพนั้นเอง -_-"
รู้สึกแปลกๆถ้าจะนั่งอัพไดหน้าโน้ตบุคคนอื่น
ลองพยายามดูแล้ว...สุดท้าย...ถ้าไม่ใช่คอมเรา...ยังไงมันก็นึกไม่ออก
ทั้งๆที่มีเรื่องมากมายให้อัพได้ทุกวัน

แต่ตอนนี้...ลืมซะแล้ว แป่ววว!!~~   ^^"

รู้แต่ว่าทุกวันเปงวันที่ดี...มีความสุขจัง
ทุกวันนิคกะสิริยังกะตัวติดกัน...ติดกันไปตลอดทุกที่ทุกเวลา ^______^

รู้สึกดีที่สุด...ถึงแม้บางที...เราไม่ต้องพูดอะไรกันเลยก็ตาม
แค่เดินจับมือกัน...ยิ้มให้กันทุกๆครั้งที่มองหน้า...

นั่งจับมือสิริ เวลาสิริอ่านหนังสือสอบ
ซึ่งส่วนมาก...นิคจะได้เปงคนเก็บหนังสือแล้วจับเธอนอนดีๆซะมากกว่าการนั่งจับมือ
เพราะสิริชอบนอนอ่านหนังสือ และหลับทุกทีหลังจากกางหนังสือออกมาอ่านได้ไม่นาน -_-"

ขอแค่สิริอยู่ใกล้ๆ...แค่นี้...ก็มีความสุขที่สุดแล้ว...

ได้นอนกอดไอ้อ้วนทุกคืนเลย ^^
หลับสบายจัง...หัวเปงโล่งๆ...ไม่มีอะไรให้คิดก่อนนอน
นอกจากคิดถึงแค่ไอ้อ้วนเท่านั้น...
แล้วกระชิบข้างๆหูสิริ "ฝันดีนะ...เค้ารักเตงนะ...จุ๊บ"
ภาพที่เหง คือ สิริยิ้ม...แล้วตอบกลับมา "เค้าก็รักเตงนะ...จุ๊บ"
แค่นี้มันก็ทำให้เราลืมเรื่องวุ่นวายต่างๆ หลับสนิทตลอดคืน
ลืมตาขึ้นมาอีกทีก็ตอนที่สิริเดินมาหอมแก้มแล้วไล่ไปอาบน้ำนั้นแระ ^^

 

 
:: แอบเอาตุ๊กตานานามาถ่าย อิอิ ::

 

 

วันที่ 15 พอสิริสอบเสดปุ๊บ!
ก็ช่วยสิริเก็บของ (หวังว่าคงจะไม่ได้ขนกลับไปอีก)
ของเยอะจิงๆที่รักเรา โดยเฉพาะหนังสือเยอะจิงๆ
(แต่สิริคงอ่านไม่กี่เล่ม 555+)

 

หลังจากวันที่ 15 เราแทบจะไม่ได้อยู่ห้องเลย
เที่ยวได้ตลอด...ตื่นขึ้นมา...อาบน้ำ...ออกไปข้างนอก
ใช้ชีวิตไร้สาระไปวันๆ ^^"

 

พาสิริไปเดินหาเสื้อใส่ไปออดิชั่น AF
กว่าจะได้ซักตัว...กว่าจะถูกใจ...แถมเพื่อนๆที่ไปด้วยก็เดินเก่งเปงบ้าเลย

 


:: โฉมหน้าหญิงแกร่งแห่งปี โดยเฉพาะคนตรงกลาง ::


เล่นเอาขานิคแทบก้าวไปออก...ถ้าเรื่องแบบนี้สิริทึกได้อีก 555+
นิคขอยอมแพ้ไปเลย...เพราะนิค เปงคนช็อปไม่เก่งอะคับ
พออยากได้อะไรก็เดินมุ่งตรงไปซื้อสิ่งที่อยากได้แล้วกลับเลย
ไม่ค่อยชอบเดินช็อปเปงวันๆแบบนี้
แต่อย่างน้อยก็มีมือสิริให้จับอยู่...เลยกลั้นใจเดินต่อจนจบเกมส์ได้สำเร็จ  ฮ่าๆๆๆ
แต่พอกลับถึงห้องเท่านั้นแหละ...นอนกอดสิริหลับเปงตาย -_- zZZ

 

วันที่ 18 ไปกินเนื้อกะทะกันกับ นานา กิ๊ง สิริ
กินตั้งแต่ทุ่มกว่า กลับถึงหออีกทีก็จะ 23.00 น. ซะแล้ว
กินไม่ค่อยคุ้มเลย...แต่แค่นี้ก็อืดกันเต็มที่ 555+

 


:: รูปแอบน่ากัว ::

 

วันที่ 19 พาสิริไปออดิชั่น เจอเพื่อนสิริมากมาย
บรรยายกาศวันนั้น...

 


:: คนตรงกลาง เสื้อเหลือง-ดำ ไคหว่า? ::

 

 

คนเยอะมากกกกกกก
ในภาพเปงแค่ส่วนเล็กๆ กำลังต่อแถวสมัคร AF
ยั่วเยี้ยเต็มไปหมด (ยั่วเยี้ย?...คนรึป่าวว่ะ 555+)
แค่วันแรก คนที่มารอออดิชั่น น่าจะประมาณ 500-600 คน รับ 50 คน (โอ้ววววว)
ไม่รู้ว่าเยอะกว่านี้รึป่าว...เพราะนิคกลับก่อน

ไปถึง RCA ประมาณเก้าโมงเศษๆมั้ง
เขารับสมัครที่ชั้น 3
ไอ้เราก็เดินพาสิริขึ้นไป...ปรากฎว่าคนยืนรอ นั่งรอกันเต็ม ทั้งชั้น 2 และชั้น 3
คิดว่าเขาน่าจะเปิดรับสมัครประมาณ 10.00 น.

 

 

นิค สิริ และเพื่อนสิริอีก 3 คน เลยเดินลงมาถ่ายสำเนาบัตรประชาชน
และนั่งกินข้าวกันซักหน่อย กะว่าคงจะทัน เพราะเขายังไปเปิดรับสมัคร
กินข้าวเสดประมาณ 10.05 น.
ก็พากันเดินขึ้นไป...

ถึงชั้น 2

อ้าว!!!....คนที่เคยยั่วเยี้ย...บัดนี้หายไปหมดแล้ว *o*

พอขึ้นไปถึง ชั้น 3 คับ

แถวยาววววววววว...หางแถวหนิ ต่อขึ้นบันไดไปอีกชั้นนึง
ผลที่ได้ คือ ได้ลำดับที่ 344
เปงคนที่ 344 กว่าจะเสด ก็นู้น บ่ายสามโมงครึ่งพอดี -_-"

 

ระหว่างที่รอสิริออดิชั่น
เจอที่เหมาะๆ เข้ากับสีเสื้อของสิริพอดี ก็เลยถ่ายรูปเล่นซะหน่อย

 

 

ที่จิงกะจะกลับตั้งแต่วันที่ 19
แต่ดูสังขารทั้งสิริและนิคแล้ว มีวี่แววว่าจะไม่รอด
เลยเลื่อนมาเปงวันที่ 20 แทน

ตอนนี้สิริถึงบ้านเรียบร้อยตั้งแต่เมื่อวานแล้ว (หวังว่าจะนั่งอ่านหนังสืออยู่)
ส่วนนิคเองก็ถึงบ้านเรียบร้อยตั้งแต่เมื่อวานเช่นกัน

 

 

เค้ารักเตงนะ


ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่างนะ
10 เดือน ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้มีอะไรให้กันเปงพิเศษ
แต่ความรู้สึกของกันและกัน
เราสัมผัสมันได้...จิงมั๊ย?

ทุกๆครั้งที่เตงกอด...มันทำให้รู้ว่าเตงรักเค้ามากแค่ไหน
ทุกๆครั้งที่เตงโกดเวลาเค้าหาเรื่องเจ็บตัว...มันทำให้รู้ว่าเตงเปงห่วงเค้ามากแค่ไหน
ทุกๆสิ่งที่เตงให้...มันทำให้เค้าปราบปลื้มใจยังไงบอกไม่ถูก
ทุกๆครั้งที่เราจับมือกัน...มันทำให้รู้ว่าเตงอยู่ใกล้ๆเค้านะ
ทุกๆครั้งที่เตงบอกรัก...มันทำให้เค้ายิ้มได้ทั้งวัน


ทุกๆครั้งที่เรามองตากัน...มันเหมือนกับเราบอกกันว่า "ตลอดไปนะคนดี"

 

 

 

 

P.S. ++ วันที่ 26 จะไปเสม็ดแล้วคับพี่น้อง ทริปนี้วุ่นวายได้อีก 555+
++ พรุ่งนี้สอบเภสัช สู้ๆนะจ๊ะที่รัก และเพื่อนๆด้วย
++ คิดถึงจังเลยคับ ไม่ชินเลย T_T
++ แล้วไคจะตัดเล็บให้

 

 

 

 

NiCk::พุ่งนี้

แฮปปี้!!!....วู้วววว!!!!!...ฮิ้ววววว!!!!!

วิดวิ้ววววว!!!....ว่ะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ *o*

 

 

วันนี้อาจรู้สึกว่า...นิคเปงอะไรมากรึป่าว?
ทำไมดูเหมือนอัพไดด้วยอาการ บ้า! คลั่ง! เช่นนี้
ซึ่ง...ดูๆไปแล้ว...มันก็จิง...เหมือนจิงๆด้วยแฮะ...เง้อ -_-"

 

แต่ความรู้สึกในตอนนี้...เหนือคำบรรยายจิงๆ
ฮ่าๆๆๆ...ดีใจ...ดีใจจัง ^_______^

พุ่งนี้!!!...พุ่งนี้!!!

แอบตื่นเต้นนิดหน่อย (นี้แอบแล้วใช่ม่ะ? ^^")

 

จะได้เจอเตงแล้ว...ฮ่าๆๆๆ...ทำตัวไม่ถูกอ่ะ...เขิลจัง
ไม่ได้เจอหน้ากันตั้งนาน...รอบนี้นานที่สุดเลย T_T
ช่วงเวลาที่ผ่านไปนั้น...ทรมานเราได้ดีจิงๆ

แต่...

พุ่งนี้...เค้าจะกอดเตงได้อีกครั้ง


นั่งมองหน้าเตงตอนกินข้าวด้วยกัน ^^
ตื่นขึ้นมา...เหงหน้าเตงเปงคนแรก...
มีคนอยู่ใกล้ๆ ให้นิคกวนได้ตลอดเวลา

พุ่งนี้...จะมีคนคอยว่า...เวลานิคทำอะไรซุ่มซ่ามให้ตัวเองต้องเจ็บตัว
(เช่น...วันนี้เพิ่งเอาหัวไปปะทะกับอะไรบางอย่าง...ซึ่งตอนนี้...โนได้ที่เลยทีเดียว -_-")
จากเคยโดนดุผ่านทางโทรสับเปงเวลา 2 เดือน
แต่พุ่งนี้จะเจอตัวเปงๆแระ...แถมยังมีหน้าสิริให้นิคได้มองเวลาสิริว่านิคด้วย...ดีใจจัง ^^
ถึงเตงจะว่าจะบ่นจะดุเค้านานแค่ไหนก็ไม่กลัวแระ...เต็มทีเลยที่รัก

แค่มีเตงอยู่ใกล้ๆ...ก็พอแระ

ตอนนี้เตงก็คงจะตื่นเต้นไม่แพ้เค้าเลยใช่มั๊ย

จิงๆแล้วสิริบอกให้นิคไปวันนี้เลยด้วยซ้ำ
ไม่ใช่ซิ...สิริอ้อนนนนนนน บอกให้นิคไปหาตั้งแต่ยังสอบไม่เสดเลยตะหาก
สิริบอกว่าไม่ต้องสอบแระ -_-" (โอ้วววว!!!)
ดีนะที่นิคไม่หลงคารม...เกือบไปแระ...เกือบไป
เจอเสียงอ้อนของสิริที่ไรนะ...............
เกือบไปแระ...รอดมาอย่างหวุดหวิด -_-"

แต่ก็รอดมาได้ไม่นานคับพี่น้องคับ
พอสอบเสดปุ๊บ! ใจอ่อน ยอมโดดค่ายหนีไปหาสิริซะงั้น...แหะๆ

 

เอาเปงว่า 13.15 น. โดยประมาณ เจอกันคับ

เค้ารักเตงนะ

  

 

  :::: เธอ เธอทั้งนั้นที่ทำ ให้ช่วงชีวิตของฉันน่าจดจำ
ตั้งแต่ได้เจอเธอ...

โลกที่เคยมองดูซึมเศร้า โลกที่มีแต่ความว่างเปล่า
ฟ้าทึมๆและวันเศร้าๆ ไม่คิดว่าจะมีวันนี้ได้


ขอบคุณสรวงสวรรค์ ให้เราได้เจอกัน
ขอบคุณคนบนนั้น ที่ทำให้ฉันได้พบเธอ
ขอบคุณทุกเรื่องราว จนเหตุที่ในวันนี้ฉันนั้นได้เจอ
เธอ สุดที่รัก ::::

P.S. ++ มารับเค้าเร็วๆนะ
++ ขอนอนกอดแน่นๆเลย
++ อีกไม่กี่ชั่วโมง...ไอ้อ้วนรอกินแหนมเนืองอยู่อะดิ

++ สรุปว่าทะเล~ทะเลแสนงาม ยังไม่ถูกล้มเลิกช่ายมั๊ย? อย่าล้มนะ
++ ที่รักจ๋า...ตั้งใจสอบนะจ๊ะ
++ เพื่อนๆทุกคนที่ยังไม่พ้นจากการสอบ สู้ๆ สู้ๆ
++ เพื่อนๆที่ค่ายเคมีเปงไงบ้างน๊า

 

NiCk::ตัดสินใจแล้ว

 

 

ในที่สุดคับ...การสอบวันสุดท้าย...ก็ผ่านพ้นไป


โล่งงงงงงงง!!!! ที่ซู้ดดดดดดด!!!!


ความรู้สึกนี้ไม่นับรวมกับวันประกาศผลสอบนะ -_-"
ถ้าวันนั้นมาถึง...ค่อยว่ากันอีกทีแระกันน๊า...

 

 

ผ่านไปแล้วคับการเปงเฟรชชี่...ต่อไปปี 2 จะเปงพี่หม่อแล้ว
หวังว่าคงไม่ต้องติดค้างอะไรกะปี 1 นะ 555+
ขอให้มันผ่านไปได้ด้วย "A" (ไม่เอาDนะค๊าบบบบ T_T)

 

 

ส่วนเรื่องค่ายเคมีที่จะเริ่มขึ้นในวันพุ่งนี้นั้น...
สรุปแล้ว...คือว่า...นิคไม่ได้ไปค่าย -_-"

 

ยังไงก็ขอให้เพื่อนๆ และพี่ๆทุกคนเดินทางโดยสวัสดิภาพนะค๊าบบบบ

ทุกคนคงจะได้ประสบการณ์ดีๆกลับมากันเยอะแยะ
ส่วนนิค...ขอโทษจิงๆที่ไม่ได้ไป T_T

 

การตัดสินใจครั้งนี้...อาจจะดูเปงเพื่อนหรือรุ่นน้องที่แย่บาง...ขอโทษจิงๆ



ตอนแรกก็ว่าจะไปนะ
แต่ก็ทนไม่ได้เหมือนกันถ้าจะปล่อยให้คนที่เรารัก
ต้องแอบร้องไห้เพราะคิดถึงเรา

 

ทุกๆครั้งที่เตงพูด "อยากให้เตงมาอยู่ใกล้ๆจัง"
บางครั้ง...เตงพูดออกมาพร้อมกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่...

 

นิคได้ยิน...แต่ก็ไม่รู้จะต้องทำยังไง...ต้องพูดออกมายังไง
ทำได้แค่แอบน้ำตาซึมไปด้วย T_T



2 เดือนแล้วเนาะ ที่เราได้ยินแค่เสียงของกันและกัน
รอยยิ้มของเตงที่ใ