Storythai

เกือบ 1 ปีที่ผ่านมา

นักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ ชั้นปีที่ 1 KKU  ทุกคน
ยังไม่ได้รุ่น
รุ่นพี่จะเรียกเราว่า นักศึกษาคณะวิทยาศาตร์
ซึ่งแสดงถึงว่าพวกเขา ยังไม่รับเราเปงน้อง
เปงเพียงคนที่ร่วมเรียนในคณะเดียวกันเท่านั้น




...แต่เมื่อวาน...


เพื่อนโทรตาม...บอกพี่คณะนัด น้องๆชั้นปี 1
นิคก็ไป...ในใจก็คิดว่าจะเรียกทำไม?
เพื่อนบางคนก็คิดว่าจะให้รุ่น
แต่ในความคิดนิคตอนนั้น...ยังไงก็คงจะยังไม่ให้รุ่นวันนี้หรอก
เพราะเพื่อนที่ตามมาได้ก็มีแค่ 1 ใน 3 เท่านั้น


พอไปถึง...ให้ถอดเสื้อกันหนาว ยึดกระเป๋าไว้
ลงชื่อแล้วเข้าไปนั่ง
อ้าว...เอาแล้วไง
ชักจะยังไงแระ...แต่ยังไงวันนี้ก็คงไม่ให้หรอกรุ่นน่ะ
(ยังยืนยันความคิด)


ปรากฏว่าเปงเหมือนอย่างที่คิดไว้จิงๆ...
ทางคณะนิมนต์หลวงพี่รูปหนึ่งทางแสดงธรรม
(นั้นๆเรียกมาฟังบรรยายธรรม)
นิคก็นั่งฟังไป...ก็สนุกดีแหะ
ชอบการ์ตูนที่หลวงพี่เอามาให้ดู...ฮาดี


ซักเกือบๆสองชั่วโมงได้
ก็เปงอันเสด...การบรรยายธรรม


ในใจก็คิด...จะได้กลับบ้านซะที *o*




แต่ผิดคาดเลย...คับ
มีรุ่นพี่เดินเข้ามา...เรียกน้องที่มีเรียนออกไป
แล้วกักตัวน้องที่เหลือทั้งหมดไว้ในห้อง
(แหะๆ...เอาแล้วไง...^^")


ซักพัก...ทั้งพี่ประธานเชียร์ รองฯ เลขาฯ
นักศึกษาผู้คุมระเบียบ (พี่ว๊าก)
เดินเรียงแถวกันเข้ามาเลย โอ้วววว!!


ชะตากรรมที่จะเกิดต่อไป...อื้ม...
ก็สาหัสกันพอสมควร


แต่ในที่สุด SCIENCE#35 ก็เกิดขึ้น
อยากขอบคุณเพื่อนทุกคนจิงๆ
ที่ช่วยเหลือกัน ดูแลกันมาจนจบ
จบแล้วคับ^_^ ความลำบาก เพื่อชัยชนะ
เพื่อ SCIENCE#35


เกิดขึ้นจนได้


ทั้งกอดคอกัน นั่งเก้าอี้อากาศ
พร้อมกับเปล่งเสียงออกมา...ร้องเพลงกันทั้งน้ำตา
ตะโกนกันสุดชีวิต


บ้างคนไม่ไหวบ้าง เปงลมบ้าง
ก็พยายามถึงที่สุดแล้วอะเนาะ


นี้คือสิ่งที่ได้ในวันนั้น


::ติ้งคณะวิทยาศาสตร์ KKU::


สัญลักษณ์ชิ้นสุดท้ายของคณะที่เราได้มา
มันบ่งบอกถึงความเปงรุ่น
เปงจำปาช่อที่ 35

  SCIENCE#35


::  คิดถึงเตงนะ...เมื่อวานคงจะเหนื่อยมากเลยกับคอนเสิร์ต
ของชมรมเตง...เปงห่วงนะ
ขอโทษอีกทีที่ไม่ได้ไปช่วย
อยู่ไกลๆกันแบบนี้...นิคก็ทำได้แค่ บอกเตงว่า เปงห่วงนะ
คิดถึงนะ ดูแลตัวเองดีๆนะ รักเตงนะ

อยากจะเข้าไปกอดให้เตงหายเหนื่อยจัง
แต่ก็ทำไม่ได้ T_T

อดทนเนาะเตง อีก 2 เดือนเตงจะมาอยู่นี้แล้ว อดทนๆ

รักเตงนะ^^  ::